Huisdieren
Toekomstige hondenbezitters hebben veel factoren om te overwegen bij het kiezen van het juiste ras. Kleine honden zijn een populaire keuze, vooral in stedelijke gebieden. Ze zijn over het algemeen goedkoper en praktischer om te bezitten dan grotere rassen. De meeste speelgoedhonden werden gefokt als gezelschapsdieren en zijn daarom uitstekende schoothonden. Enkele van de populairste rassen in de Verenigde Staten bevinden zich in de speelgoedgroep, waaronder de Yorkshire terrier en de chihuahua.
De American Kennel Club erkent 21 rassen in de speelgoeddivisie. Sommige, zoals de speelgoedpoedel, zijn de kleinste versie van een bepaald ras. Andere, zoals de miniatuurpinscher en Italiaanse greyhound, zijn ontwikkeld van hun vergelijkbaar genoemde neven, maar zijn geen miniatuurversies van de grotere honden. Sommige leden van de speelgoedgroep, zoals de Pekinees, zijn uniek voor de speelgoedgroep en werden oorspronkelijk gefokt voor hun minuscule gestalte. Populaire rassen zijn de Maltese, papillon en Pomeraniër.
Vanwege hun kleine omvang en minimale beweegsbehoeften zijn speelgoedhonden ideaal voor appartementen. Ze kunnen worden getraind om binnenshuis toiletgebieden te gebruiken, zoals trainingspads, en sommige eigenaren hebben hun kleine honden zelfs getraind om een kattenbak te gebruiken. Ze hebben minder voedsel nodig en zijn in die zin goedkoper om te bezitten dan grotere honden. Ze verharen over het algemeen minder en zijn over het algemeen draagbaarder dan grote honden. Omdat anesthesiehoeveelheden worden bepaald op gewicht, zijn veel dierenartselijke ingrepen goedkoper voor kleine honden. Speelgoedhonden hebben vaak kleine nesten. Kleine honden hebben ook een langere levensverwachting dan grotere honden.
Speelgoedhondenrassen zijn geen goede keuze voor actieve mensen die een hardloop- of wandelpartner zoeken. Hun korte benen maken uitgebreid hardlopen moeilijk en soms gevaarlijk. Vanwege hun kleine circulatie- en ademhalingssystemen oververhitten speelgoedhonden snel.
Veel speelgoedrassen gaan niet goed om met kinderen, hoewel de carline een opvallende uitzondering is. Speelgoedhonden zijn net zo geneigd tot dominant of agressief gedrag als grotere honden, maar vanwege hun grootte is hun gedrag voor veel eigenaren geen groot probleem. Speelgoedhonden kunnen snel onhandelbaar worden als ze niet goed worden getraind.
Net als alle hondenrassen zijn speelgoedhonden gevoelig voor ras-specifieke gezondheidsproblemen. Brachiocefale problemen, zoals snurken, piepen en snuiven, komen veel voor bij honden met platte snuiten. In de speelgoedgroep omvat dit Pekinees, carlines, affenpinschers, Brusselse griffons en Shih Tzu's. Andere veelvoorkomende gezondheidsproblemen onder speelgoedhonden zijn diabetes, hartproblemen en huidaandoeningen.
Vanwege de grote vraag naar kleinere speelgoedhonden, beoefenen sommige fokkers onveilige fokpraktijken in een poging om te pups te produceren die kleiner zijn dan de standaard. Door de kleinste honden, of runts, met andere runts te fokken, houden deze fokkers ernstige gezondheidsproblemen in stand. De runts van het nest zijn vaak de zwakste en het meest gevoelig voor ziekte. Deze kenmerken worden doorgegeven aan hun nakomelingen.
Een ander fenomeen bij fokken binnen de groep van de speelgoedhonden is de creatie van "designer" hondenrassen. Bijvoorbeeld, een Yorkshire terrier gekruist met een poedel zou "Yorkie Poos" produceren. Deze zogenaamde designerhonden zijn de afgelopen jaren populair geworden, maar worden niet erkend door de AKC of soortgelijke organisaties. De meeste gerenommeerde fokkers bieden geen designerhonden aan.