Huisdieren
Boston terriërs zijn stevige, energieke honden die klein genoeg blijven om ideaal huisdieren te zijn. Omdat deze honden zeer sociaal zijn, moeten mensen die een Boston terriër overwegen ervoor zorgen dat ze voldoende tijd voor de hond hebben. Boston terriërs zijn vatbaar voor ernstige gezondheidsproblemen zoals ademhalingsproblemen en doofheid.
Boston terriërs zijn levendig en vriendelijk, en zijn populaire huisdieren geworden. De honden zijn ontwikkeld na de Amerikaanse Burgeroorlog in Boston, en oorspronkelijk gefokt voor vechten. Ze zijn een kruising tussen Engelse bulldoggen en Engelse terriërs.
Boston terriërs hebben kenmerkend korte snuiten, met stevige lichamen en zwarte of bruine en witte kleur. Ze wegen tussen 6,8 en 11,3 kg en staan 38 tot 43 cm hoog. Hun korte snuiten en inconsistente of onverantwoorde fokkerij hebben geleid tot sommige fysieke nadelen voor het ras.
De korte snuit van de Boston terriër kan leiden tot verschillende redelijk ernstige gezondheidsuitdagingen. Hierbij horen snurken, niezen, speekselvloed en in sommige gevallen ademhalingsmoeilijkheden. Hun ademhalingssysteem is vaak gecompromitteerd. Ze zijn ook genetisch geneigd voor sensorineurale doofheid.
De bloedlijnen van Boston terriërs zijn bezwaren met de genetische neiging tot doofheid. Dit betekent dat pups doof geboren worden; het is geen leeftijdsgerelateerde aandoening. Pups kunnen totaal doof zijn, in welk geval ze gespecialiseerde levenslange zorg nodig hebben, of unilateraal doof, wat betekent dat ze op één oor doof zijn. Pups die slechts gedeeltelijk doof zijn, tonen meestal geen tekenen van doofheid en kunnen normaal leven.
Boston terriër pups worden getest op doofheid met de BAER-test rond de 6 weken oud. Pups die doof zijn of slechts gedeeltelijk doof, worden niet voor fokkerij gebruikt, aangezien ze het gen dragen dat fokkers en liefhebbers van het ras proberen uit te roeien. Er is geen remedie voor doofheid.