Huisdieren
Huisdieren
Oost-Duitse herders en west-Duitse herders vertegenwoordigen twee typen onder de vele typen van het Duitse herdershondenras (ook wel de Alsatian genoemd). De verschillen tussen oost- en west-Duitse herders zijn beïnvloed door de omstandigheden in hun vaderlanden terwijl het land verdeeld bleef.
De oost- en westverdeling in Duitse herderlijnen ontstond door de verdeling van Duitsland na de Tweede Wereldoorlog. Veel van de verschillen tussen deze twee lijnen van het ras ontstonden door omstandigheden in hun respectieve landen. West-Duitse lijnen hebben zeer uitgesproken verschillen tussen de honden die voor shows worden gefokt en die voor werk worden gefokt, hoewel de showlijnen populairder zijn. Sommige oost-Duitse herders werden gefokt voor agressie, om mensen aan te vallen die probeerden de muur over te steken uit Oost-Duitsland; anderen werden gefokt voor hoeden, shows of als huisdieren.
Oost-Duitse herdershonden, ook wel DDR Duitse herders (Deutshe Demokratishe Republik) genoemd, neigen naar donkere pigmentatie, een grote, hoekige kop, grote beenstructuur en een slanke bouw. Hun ruggen hellen niet zoals de internationale showlijnen van Duitse herders, maar hebben een rechte uitstraling. Oost-Duitse herders werden meer gefokt voor hun werkvaardigheden en hebben weinig problemen met medische problemen zoals heupdysplasie. Ze hebben een hoog energieniveau en hebben voldoende activiteit (werk) nodig om gezond te blijven.
West-Duitse Herders hebben een duidelijke verdeling tussen show- en werklijnen. Showlijnen zijn primair gefokt voor hun fysieke verschijning en hebben niet de moed en sterke werkinstincten van hun werkcollega's. De showlijnen hebben de meeste vertegenwoordiging buiten Duitsland en een hoge populariteit binnen Duitsland. Voor velen verwijst de titel west-Duitse herder naar Duitse showlijnen, terwijl oost-Duitse herder verwijst naar werklijnen. De west-Duitse herders hebben een meer hellend lichaam dan de oost-Duitse herder, maar niet zoveel helling als Amerikaanse Duitse herders. Ze behouden een hoog energieniveau, dus hebben ze veel beweging nodig.
Amerikaanse Duitse herders vertegenwoordigen het grootste deel van de internationale showlijnen van Duitse herders en hebben een zeer hellende rug en een scherpe hoek in hun achterhand. De Amerikaanse lijnen neigen naar langer en slanker dan beide typen Duitse lijnen. Britse Duitse herders hebben grote beenderen en een lang, recht lichaam. Zowel Britse als Amerikaanse lijnen hebben rustigere temperamenten en lagere energiebehoeften dan de Duitse lijnen. De Tsjechische Duitse herderlijnen hebben veel overeenkomsten met de oost-Duitse lijnen, en sommigen beschouwen ze als hetzelfde type Duitse herder. Andere minder bekende Duitse herderlijnen zijn de witte Duitse herders (niet albino) en langharige Duitse herders.
Terwijl sommige fokkers pronken met puur west, oost of een ander type Duitse herderlijnen, combineren veel fokkers de verschillende typen Duitse herder om de beste kenmerken van alle lijnen te krijgen. Een algemene combinatie probeert het lage incidence van heupdysplasie en sterke werkinstincten van de oost-Duitse herder te combineren met de verfijnde fysieke kenmerken van Duitse herder showlijnen.