Huisdieren
Huisdieren
Het ras Duitse Herder is 's werelds beste bewakers-, politie- en militaire hond. Bekend om overuren te werken, gaat deze hond vaak verder dan een negen-tot-vijf werkdag. Naast een toonaangevende werkhond te zijn, is de Duitse herder een uitstekend gezinsdier en een toonaangevende showconcurrent. Ook wel called Alsatians in sommige delen van de wereld, de Duitse herder hond is een groot ras afkomstig uit Duitsland. Het ras Duitse Herder werd voor het eerst ontwikkeld voor het hoeden van schapen. Omdat dit ras bekend staat om zijn loyale, beschermende aard, intelligentie en kracht, is het een van de meest geregistreerde rassen ter wereld.
Hoewel ze nog niet Duitse herders werden genoemd, waren honden van dit type populair sinds de oudheid. Vroege mensen waren afhankelijk van honden met superieur zicht, gehoor en rensnelheden, en gaven deze honden voedsel, onderdak en bescherming in ruil voor hun jachtvaardigheden. Echter, naarmate de mens zich ontwikkelde van nomadische zwervingen, had hij deze herdershonden nodig voor bescherming tegen roofdieren, evenals jacht- en hoedvaardigheden voor het verzorgen van kudden.
Naarmate transport en communicatie verbeterden, vormden verenigingen voor eigenaren van herdershonden om eigenaren te helpen honden te fokken en gegevens bij te houden. Verenigingen voor rassen groeiden waar eigenaren bijeenkwamen om te discussiëren over de sterke en zwakke punten van bepaalde honden in een poging de fokkerij te verbeteren. De Phylax Society werd in 1891 opgericht als de eerste formele club, hoewel het slechts ongeveer drie jaar bestond. Echter, deze eerste Duitse Herder club plantte de zaden voor toekomstige Duitse Herder verenigingen om te ontstaan.
Kapitein Max von Stephanitz wordt erkend als de vader van het ras Duitse Herder. Bewonderend van de fijne kwaliteiten van het ras zoals kracht, intelligentie en andere voordelen, bezocht von Stephanitz in 1899 een honden show in Karlsruhe, Duitsland. Von Stephanitz kocht niet alleen een hond, maar creëerde ook een vereniging. Dit markeerde de Duitse Herder als een specifiek ras. De oorspronkelijke naam van 'Deutsche Schaferhund' is een vertaling die 'Duitse Herder hond' betekent.
De Duitse Herder werd voor het eerst door de overheid gebruikt in de Eerste Wereldoorlog. Naast het dienen als boodschapshonden, bewees het ras uitstekend te zijn in reddings- en bewakingstaken. Amerikaanse soldaten en anderen uit het Verenigd Koninkrijk en het Gemenebest getuigden van de moed van het ras, zijn standvastigheid en intelligentie. Ze namen verschillende verhalen over deze honden mee naar huis. Dit leidde ertoe dat veel soldaten na hun militaire loopbaan Duitse herders als persoonlijke huisdieren kochten.
Aan het einde van de Tweede Wereldoorlog veranderde het ras zijn naam naar Alsatian Wolf Dog, van het gebied bekend als Elzas-Lotharingen van de Duits-Franse grens. Omdat de hond verwant is aan de wolf, veroorzaakte dit ongegronde kritiek op zijn hypothetische verraad en intensiteit. Echter, het ras is makkelijk te trainen.
Later werd de tag van 'Wolf Dog' geschrapt, uit angst dat het label 'wolf' discriminatie tegen het ras zou kunnen creëren. De naam werd in 1977 veranderd terug naar Duitse herder, na verschillende campagnes door fokkers. Het wordt nog steeds onder deze naam bekend in Amerika, Australië en de meeste andere landen.
Het moderne ras is het doelwit van kritiek geweest omdat het afwijkt van von Stephanitz's originele theorie dat Duitse herders hoofdzakelijk als werkhonden gefokt moeten worden. Critici beweren dat onzorgvuldige fokkerij defecten en ziekten heeft veroorzaakt. Fokkerijprogramma's onder von Stephanitz zijn uitgefokt. Echter, moderne fokkerij mist controles op genetische en fokkerijproblemen, inclusief heupdysplasie, temperament en zwaktes.