Huisdieren
Huisdieren
Een van de zwaarste hondenrassen ter wereld, de Sint Bernard, wordt niet aanbevolen voor eerste keer hondenbezitters. Hoewel ze in films en de Howard Huge comic strip voorkomen, passen Sint Bernarden niet goed bij het gemiddelde gezin. Ze vereisen veel tijd, aandacht en geld. Ze zijn ongelofelijk intelligent en raken snel verveeld. Als ze zich vervelen en je biedt ze geen beweging of een spel, zullen ze destructief gedrag ontwikkelen.
Sint Bernarden zijn in de 1500s in Zwitserland ontstaan, maar werden pas in 1880 "Sint Bernarden" genoemd. Ze kregen de naam van een klooster op de St. Bernardpas in de Zwitserse Alpen, dat wordt beschouwd als de oorspronkelijke thuisbasis van het ras. Ze werden op dat moment "hospicehonden" genoemd. Men denkt dat ze afstammen van het uitgestorven Molossische hondenras en misschien gekruist met Napolitaanse mastiffs.
Experts diskuteren over het oorspronkelijke doel voor het creëren van zo'n massief ras, maar de monniken van de St. Bernardpas gebruikten de honden wel voor gezelschap, reddingswerk en als waakhonden. Nu zijn ze voornamelijk huisdieren, maar ze kunnen ook worden gebruikt voor licht trekwerk en in de amusementindustrie.
Ze worden aangemerkt als reuzenrassen door nationale rasorganisaties. Ze staan gemiddeld ongeveer 90 centimeter hoog op de schouder en kunnen gemiddeld tussen de 68 en 75 kilo wegen.
Sint Bernarden lijken vaak op harige ossen met hun massieve, vierkante lichamen en stompe, ronde koppen. Ze hebben slapende oren, kleine ogen, een grote (meestal zwarte) neus en huidvouwen op het gezicht zoals een bloedhond. Ze zijn altijd oranjerood en wit. Ze komen nu in twee vachtlengtes: een kortharige en een met dikke, middelgrote haren. Ze hebben een uitstekend reukvermogen en worden zelden ouder dan negen jaar.
Sint Bernarden zijn gevoelig voor gezondheidsproblemen zoals heupdysplasie, hartproblemen, wobbler syndroom, huidproblemen en kwijlen meer dan veel andere hondenrassen.
Sint Bernarden werden gefokt om in koud weer te leven, dus zelfs de kortharige ones doen het niet goed in warm weer of oververhitte kamers in de winter.