Huisdieren
Huisdieren
De Anatolische Herder is een zeer oud ras van schapenhonden afkomstig uit Turkije. Dit ras staat erom bekend om onafhankelijk zonder instructie te werken en de meerderheid van hun leven door te brengen met de kuddes die het hun taak is te beschermen. Het leven op de plateaus van Turkije kan woestijnhitte overdag en nachtvorst betekenen, maar deze soort kan dit allemaal en nog meer gemakkelijk aan. Anatoliërs werden eeuwen geleden zelfs mee naar oorlog genomen als metgezellen en bewakers voor hun meesters en er bestaan veel verhalen over Anatoliërs die vijandelijke aanvallers van een gewonde meester wegdreven en hem vervolgens grote afstanden terug naar bevriende linies sleepten. Ze staan bekend om hun ongelooflijke uithoudingsvermogen en grote snelheid, in staat om een topsnelheid van 56 km/u urenlang vol te houden. Ze worden beschouwd als een nationale schat van Turkije en worden hoog gewaardeerd voor vele banen, zowel nieuw als traditioneel. Hier is een handleiding om een Anatolische Herdershond te herkennen.
Bekijk de vorm en grootte van de hond. Hij mag niet kleiner zijn dan 76 cm aan de schouder en moet meer dan 45 kg wegen. Teven wegen dichter bij 36 kg. De hond moet even lang als breed zijn en een lange borstelige staart hebben die omhoog en omlaag gaat, afhankelijk van zijn humeur. De lijn van de borst moet vlak zijn, hoewel enigszins afgerond aan de lies. Hoewel de schouders niet erg breed zijn, moet de hond een zeer diepe borst hebben die tot de ellebogen reikt. De poten moeten wijd staan en gespreid zijn, hoewel niet gebogen. Ze moeten grote poten hebben en over hun hele lengte dik gespierd zijn.
Bekijk de vacht van de hond. Afhankelijk van het jaargetijde zal de vacht van de hond tussen de 1 en 5 cm lang zijn. Hoewel de meeste kleuren acceptabel zijn, zal de Anatolische Herder meestal een diepe crème of lichtbeige kleur zijn die wit wordt op de onderbuik, borst en poten. Deze vacht wordt een dikkere ruff langs de kraag en staart.
Onderzoek het hoofd van de hond. De schedel moet groot zijn, maar in goede verhouding tot het lichaam en vlak bovenaan. De snuit moet rechthoekig zijn en enigszins korter in lengte dan de schedel zelf. De kleine driehoekige oren, die afgerond zijn aan de punten, staan laag en ver uit elkaar op het hoofd. De ogen zijn diep ingezonken en klein, variërend in kleur van goud tot bruin. Het meest gemakkelijk herkenbare kenmerk van dit ras is de variatie in kleuring op het gezicht van de hond. Vlekken rond de ogen, oren en snuit zullen tussen donkerbruin en zwart zijn. Als de hond aan deze beschrijving voldoet, is het een Anatolische Herder.