Huisdieren
Huisdieren
Wanneer een hond in de bevalling gaat om puppy's ter wereld te brengen, wordt dit "werpen" genoemd. Problemen kunnen optreden tijdens het werpen die tot de dood van de moeder of de puppy's of beide kunnen leiden. Snelle actie van de eigenaar kan helpen deze hondenlevens te redden. Aangezien het werpen elk moment van de dag of nacht kan plaatsvinden, moet de eigenaar van een zwangere hond weten hoe ze een spoeddierenarts kan bereiken als de reguliere dierenarts niet beschikbaar is.
Dystocie treedt op wanneer de puppy's groter zijn dan het geboortekanaal van de moederhond. De puppy's blijven vastzitten in het kanaal tijdens het werpen en sterven. De moederhond kan ook sterven, als gevolg van de vertering van de foetussen. Dystocie komt voornamelijk voor bij hondenrassen met grote koppen en smalle taille, zoals Engelse bulldogs, Boston terriers, pommers en chihuahua's.
Symptomen van canine dystocie omvatten de moeder die niet in staat is om een puppy te bevallen ondanks dat ze langer dan een uur in de bevalling is; kwijnen, huilen en andere tekenen van pijn terwijl ze in de bevalling is; en niet een enkele puppy werpen meer dan 70 dagen na de dekking. Als de moederhond een of meer puppy's heeft geworpen en nog steeds in de bevalling is na een halfuur, heeft ze waarschijnlijk nog een puppy vastzitten in haar geboortekanaal en heeft ze diergeneeskundige aandacht nodig.
Volgens "Dog Owner's Home Veterinary Handbook" is een ander veelvoorkomend werpprobleem wanneer de baarmoeder alle weeën stopt (uteriene inertie). Reuzenrassen honden zoals Deense Doggen of Ierse Wolfhonden zijn gevoelig voor dit probleem.
Dit kan gebeuren tijdens de geboorte van een groot nest, wanneer de baarmoeder van de moeder is uitgerekt en uitgeput. Uteriene inertie kan ook gebeuren wanneer de moeder groot is en er slechts één kleine puppy in het nest zit. Het kan ook gebeuren bij een moeder die voor het eerst bevraalt en bang is voor de pijn en niet zeker weet wat er aan de hand is.
"Dog Owner's Home Veterinary Handbook" merkt op dat speelgoed- of kleine rassen hypocalcemie (laag bloedcalcium) kunnen ontwikkelen. Dit kan gebeuren bij grotere teven terwijl ze geven, maar bij kleine honden kan het tijdens het werpen gebeuren. De moederhond zal aanvallen, onbeheersbare beven of shock krijgen.
Bij een normaal werpen scheidt de placenta zich van de puppy net voordat deze in de vagina gaat. Volgens "Dog Owner's Home Veterinary Handbook," zou de puppy eerst uit de moeder moeten komen, gevolgd door de placenta. Maar vroege scheiding van de placenta in de baarmoeder of baarmoardermond kan leiden tot de dood van een puppy. Bij vroege placenta-afscheiding geeft de moederhond alleen donker, groen-zwart dik materiaal (de placenta) door, maar er is geen teken van een puppy.
Torsie of ruptuur is een ernstig intern letsel aan de baarmoeder tijdens het werpen. De moeder kan plotseling grote hoeveelheden bloed afgeven zonder enige puppy's, placenta's of afscheiding. Ze kan ook symptomen van extreme pijn vertonen, zoals kwijnen, schreeuwen, een plotselinge daling van de temperatuur, zwakke pols, bewusteloosheid of bleke slijmvliezen.