Huisdieren
Huisdieren
Zelfs binnenkatten hebben identificatie nodig. Een simpele vergissing, zoals een deur die op een kier staat of een raam dat open staat, kan een kat de middelen geven om te ontsnappen. Als ze niet gewend is om buiten te zijn, kan ze in paniek raken en wegschieten, en in haar paniek weet ze misschien niet hoe ze naar huis moet. Om ervoor te zorgen dat zorgzame mensen bij asielcentra en dierenartsen – of reddingswerkers in geval van brand, ongeval of natuurramp – weten hoe ze contact met je kunnen opnemen, chip zelfs je alleen-binnen kat.
Een huisdier-ID chip is een klein apparaat, ongeveer de grootte van een rijstkorrel, dat tussen de schouderbladen van je kat wordt geïnjecteerd. Een reddingsgroep of dierenarts zal over een scanapparaat beschikken dat de chip zal detecteren. De scan zal een uniek identificatienummer opleveren dat je informatie aan je huisdier koppelt via een beveiligde database die wordt beheerd door een privébedrijf. Wanneer een dierenarts of reddingswerker een chip vindt, zal het bedrijf contact met je opnemen. Huisdieren zullen waarschijnlijk geen nadelige reactie hebben op het chipproces.
Chips worden verkozen vanwege hun duurzaamheid. Halsbanden kunnen een gezondheidsrisico vormen voor je poes omdat ze kunnen vastraken of vast kunnen komen te zitten in boomtakken en soortgelijke objecten. Veiligheidshalsbanden zijn ontworpen om open te knappen om verstikking te voorkomen – maar in een dergelijk geval, hoewel de poes ongedeerd kan ontsnappen, is haar identificatie weg. Chips zijn permanent. Ze zijn gestandaardiseerd, leesbaar voor de meeste dierenartsen en reddingsorganisaties. Zolang je je informatie actueel houdt, is het een de moeite waard voorzorgsmaatregel.
De meeste asielcentra en gemeentelijke honden- en kattenopvang hebben korte termijnen voor eigenaarshereniging voordat ze zwerfkatten ter adoptie aanbieden – misschien een hele week of slechts een paar dagen. Chippen helpt bij snelle hereniging met een eigenaar. Ambtenaren die de kat vinden, zullen in staat zijn om voldoende informatie over de eigenaar van de kat te verkrijgen om stappen te ondernemen om contact op te nemen. Volgens een dierenarts in Pennsylvania wordt slechts 2 procent van de katten zonder ID die in asielcentra terechtkomen, herenigd met hun eigenaars.
Wanneer er een geschil bestaat over de identiteit van een kat, biedt een chip bewijs van eigendom. Helaas kunnen asielkatten worden geclaimd door personen die niet de ware verzorgers zijn – om simpelweg te houden of om te verkopen. Bij raszuivere katten, waar diefstal een bijzondere zorg is, zijn chips gebruikelijk.
Reddingsgroepen kunnen eerste hulp bieden aan verdwaalde katten na een calamiteit, maar zullen stoppen bij uitgebreide medische zorg zonder eerst met de verzorger van het huisdier te hebben gesproken. Een chip maakt snelle, eenvoudige toegang tot eigenaarsgegevens mogelijk en zet de fase voor een telefoontje om de bezorgde familie te laten weten waar de kat is en wat er aan de hand is, en om toestemming te krijgen om verder te gaan met diergeneeskundige zorg.