Huisdieren
Huisdieren
Ongeveer 15 procent van de katten lijdt aan allergieën, volgens Cat Health Guide, en een van de meer voorkomende irriterende stoffen is schimmel. Veel mensen weten om schimmel te vermijden, of het nu in voedsel of in hun omgeving is, vanwege de onaangename symptomen en ziekten die deze blootstellingen bij mensen kunnen veroorzaken. Je weet misschien niet dat schimmel ook ziekte kan veroorzaken bij dieren, inclusief katten.
Katten worden voornamelijk op twee manieren blootgesteld aan schimmel, door het eten van iets dat besmet is met schimmel en door het inademen van schimmeltgifstoffen in hun omgeving. Tremorgenen mycotoxinen, gifstoffen geproduceerd door bepaalde schimmels, kunnen leiden tot schimmelziekte. Deze gifstoffen kunnen groeien op voedsel zoals zuivelproducten. Binnenlucht die besmet is met schimmeltgifstoffen kan ook ziekte veroorzaken bij katten.
Hoewel je kat je niet kan vertellen hoe hij zich voelt, kan het observeren van hem op kenmerkende tekenen je helpen te bepalen of hij mogelijk lijdt aan schimmelziekte. Een kat die ziek is van schimmel verliest vaak haar, ontwikkelt huiduitslag en likt aan zijn poten omdat ze jeuken. Hij kan aan zijn huid kauwen of krabben en zijn gezicht over de vloer wrijven. Zwakte, braken en eetlustverlies zijn andere mogelijke symptomen. Hoewel mensen die schimmelziekte ervaren vaak te maken hebben met waterige ogen en een loopneus, zijn deze reacties bij katten niet zo vaak. Blootstelling aan tremorgenen mycotoxine kan leiden tot fijne spiertrillingen, die uiteindelijk kunnen leiden tot trillingen en potentieel gevaarlijke aanvallen die het hele lichaam betreffen.
Als je denkt dat je kat ziek is geworden door schimmel, neem dan contact op met de praktijk van je dierenarts. De dierenarts kan enkele diagnostische tests uitvoeren, zoals huid- of bloedtests. Breng je kat onmiddellijk naar de dierenarts of spoedeisende dierenarts als zijn gezicht opgezwollen of gezwollen lijkt, omdat hij een ernstige allergische reactie kan ervaren. De gezondheid van een kat verbetert meestal wanneer hij diergeneeskundige zorg krijgt voor tremorgenen mycotoxinevergiftiging, maar het is belangrijk om zo snel mogelijk een dergelijke ernstige en potentieel gevaarlijke ziekte aan te pakken.
Vermijding is een belangrijke behandeling voor schimmelziekte bij katten, dus stop alle blootstelling aan schimmel in voedsel en in de omgeving van de kat. De dierenarts kan medicijnen voorschrijven zoals antihistaminica of glucocorticoïden. Allergie-injecties bieden een andere behandeling. Bepaalde voedingssupplementen met gezonde vetten zoals visolie of zonnebloemolie kunnen ook nuttig blijken. Voor huidproblemen kunnen baden in kalmerende shampoos gunstig zijn. Sommige gevallen van schimmelziekte vereisen spoedbehandeling en zelfs ziekenhuisopname.
Je strategie voor het voorkomen van schimmelziekte bij je kat moet het vermijden van schimmel zoveel mogelijk omvatten. Onderzoek zorgvuldig het voedsel dat je aan je kat geeft, op zichtbare schimmel of bederfgeuren. Geef je kat geen voedsel dat tekenen van schimmel vertoont, en als je twijfelt, wees veilig door mogelijk schimmelig voedsel weg te gooien. Bewaar al het voedsel in je huis opgeborgen zodat je kat niet per ongeluk voedsel kan binnendringen dat schimmel kan bevatten. Als je kat buiten tijd doorbrengt, houd dan de gebieden waar hij heen gaat in de gaten om ervoor te zorgen dat er geen schimmelig materiaal is dat hij kan eten.
Om blootstelling aan omgevingschimmel te voorkomen, houd je huis te allen tijde schoon. Pak onmiddellijk tekenen van vocht en schimmel aan, zoals zichtbare schimmel of muffige geuren. Badkamers, kelders en andere vochtige delen van het huis zijn veelvoorkomende plaatsen voor schimmel om zich te ontwikkelen. Waterschade, overstromingsschade en hoge luchtvochtigheid kunnen ook leiden tot binnenschimmelontwikkeling.