Huisdieren
Katten en vogels gaan vaak samen. Je favoriete binnenkat kan aan het raam zitten en naar de vogels buiten kijken of onder de kooi van je huisparkiet zitten. Je buitenkat kan een gewaardeerde prooi naar huis brengen. Hoewel interactie met vogels in de meeste gevallen onschadelijk is voor je poes, kan contact met besmette vogelstront je favoriete kat ziek maken. Of je poes nu de stront eet of gewoon dicht genoeg bij is om sporen ervan in te ademen, bacteriën en schimmels kunnen in zijn systeem terechtkomen.
Vogelstront bevat vaak bacteriën, zoals E. coli en salmonella. Wanneer je kat in contact komt met besmette stront, verspreiden de bacteriën zich in zijn systeem. Katten staan bekend om hun badgewoonten en zelfs een simpel likje aan zijn poot om opgetreden stront te verwijderen is voldoende om bacteriën in te nemen. Symptomen van salmonella en E. coli zijn ernstige diarree, braken, eetlustverlies, koorts, anorexie, lethargie, verhoogde hartslag, uitdroging en depressie.
De gistachtige schimmel Cryptococcus groeit in vogelstront door heel het land. Wanneer je kat in de buurt van stront is, ademt hij de schimmel in via zijn neus. De schimmel reist vervolgens naar de longen en het centrale zenuwstelsel, wat cryptococcosis veroorzaakt. Symptomen zijn neusafscheiding, neuszwelling, hoofdlaesies, vergrote lymfeklieren, oogproblemen en neurologische complicaties, zoals aanvallen, desoriëntatie en evenwichtsproblemen. De behandeling omvat antischimmelmiddelen.
Histoplasmosis is een schimmelinfectie veroorzaakt door het innemen van de Histoplasma capsulatium schimmel die in vogelstront voorkomt. Symptomen zijn gewichtsverlies, hoesten, ademhalingsmoeilijkheden, kreupelheid, afscheiding uit het oog, diarree, koorts, bleke tandvlees en vergrote lymfeklieren. De behandeling omvat antischimmelmiddelen en, bij ernstig gewichtsverlies, kunnen intraveneuze vloeistoffen en voedingsstoffen nodig zijn.
Naast de bovengenoemde schimmelinfecties kan het innemen van deze schimmels, evenals Blastomyces en Aspergillus, leiden tot schimmella longontsteking bij katten. De schimmels reizen diep het lichaam van de kat in, infecteren interstitieel weefsel, lymfevaten en longweefsels. Symptomen van schimmella longontsteking zijn anorexie en gewichtsverlies, neusafscheiding, koorts, hoesten, ademhalingsmoeilijkheden, kreupelheid, afscheiding uit het oog en, in ernstige gevallen, plotselinge blindheid. Afhankelijk van de veroorzakende schimmel en de ernst van de infectie, omvat de behandeling antischimmelmiddelen, antibiotica, zuurstoftoediening en intraveneuze vloeistoffen. De behandeling kan maanden duren en veel katten reageren niet goed op de behandeling.