Huisdieren
Huisdieren
Als je kat er niet ziek uitziet, maar constant niezt en lijkt moeite te hebben met ademhalen, kun je gaan vermoeden dat er een obstructie is. Eén aandoening die deze symptomen kan veroorzaken, zijn nasofaryngeale poliepen. Deze gezwellen kunnen leiden tot progressief moeilijker ademhalen en eetproblemen, en kunnen resulteren in ernstigere problemen zoals anorexie en neurologische stoornissen. Als je tekenen van nasofaryngeale poliepen bij je kat detecteert, raadpleeg dan je dierenarts over de beste behandelingsroute.
Nasofaryngeale poliepen zijn goedaardige gezwellen die de pharynx, neusgangen en oorbuizen van katten aantasten. De aandoening treedt meestal op bij jonge katten en wordt door eigenaren vaak verward met een luchtweginfectie. De poliepen hebben een glanzende, rode, roze of grijsachtige uitstraling die lijkt op een zwelende massa in de oorbuizen of op het zachte gehemelte. Ze kunnen rond of ovaal zijn en worden vaak aan de achterkant van de neusholte gevonden.
De exacte oorzaak van nasofaryngeale poliepen is onduidelijk. Sommige katten kunnen voorbestemd zijn voor deze gezwellen vanwege een aangeboren gebrek in het deel van het oor dat de tubotympanische recessie wordt genoemd, aldus het Purdue University Indiana Animal Disease Diagnostic Laboratory. Een andere theorie stelt dat chronische ontsteking de poliepen veroorzaakt.
Nasofaryngeale poliepen kunnen op verschillende locaties in de neusholtes, pharynx of oorbuis zitten, wat zich kan uiten in een verscheidenheid aan symptomen, waaronder oorinfectie, stemverandering, neusafscheiding, braakneiging of moeilijk ademhalen, volgens de website van het American College of Veterinary Surgeons. Als je kat luid snurkt of moeilijk ademt en toch geen symptomen van een luchtweginfectie vertoont, kan het zijn dat de kat nasofaryngeale poliepen heeft. Chronische oorinfecties kunnen ook optreden. Naarmate de gezwellen groter worden, kan de kat moeite hebben met slikken en gewicht verliezen. Als poliepen in het oor zitten, kunnen evenwichtsproblemen optreden.
Als de symptomen merkbaar of hinderlijk zijn, wordt over het algemeen chirurgische behandeling om de poliepen te verwijderen aanbevolen, tenzij de gezondheid van het dier het risico contra-indiceert. De chirurg kan de groei verwijderen door er met constante tractie aan te trekken, maar dit laat vaak de basis van de poliep achter, die weer kan aangroeien en verdere problemen kan veroorzaken. In de oorbuis snijdt een dierenarts weefsel weg om de poliep samen met de basiscellen te verwijderen, zodat deze niet weer aangroeit.
Nasofaryngeale chirurgie kan significante nabetten hebben die in overweging moeten worden genomen. De gebieden in de nasofaryngeale passages bevatten zenuwen die per ongeluk door de operatie kunnen worden beschadigd. Een aandoening genaamd Horner's syndroom treedt op bij ongeveer 80 procent van de operaties. De aandoening zorgt ervoor dat het derde ooglid omhoog gaat, waardoor de kat een ongelijk gezichtsuitstraling krijgt. Dit is over het algemeen tijdelijk. Wanneer er operatie wordt uitgevoerd aan het binnenoor, kan een scheefhoudend hoofd of wankelende toestand zichtbaar zijn. Dit is ook tijdelijk. De kaakgewricht kan ook worden beïnvloed en eetproblemen veroorzaken.