Huisdieren
Huisdieren
De meerderheid van feliene longontsteking is het gevolg van een viraal of bacteriële infectie van de longen, en gaat gepaard met kortademigheid, een rattelend of borrelend geluid bij ademhaling, en algemene lethargie en uitputting. Het kan alleen met succes worden behandeld met door de dierenarts toegediende antibiotica. Feliene longontsteking vereist onmiddellijke veterinaire aandacht, maar in de (hopelijk korte) tijd tussen het ontdekken van het probleem en het brengen van uw kat naar de dierenarts, zorg ervoor dat de kat in een warme, bevochtigde kamer wordt gehouden met toegang tot veel schoon water.
Ademhalingsmoeilijkheden, ook wel dyspnea genoemd, komt voor bij gevallen van feliene longontsteking als gevolg van vloeistofophoping in de ruimte rond de longen van de kat, wat de longen verhindert om zich goed met lucht te vullen. Naast korte, hijgende ademhalingen, zal het vocht in de longen ook waarschijnlijk een rattelend geluid maken. Naast de verbale signalen, zijn extreem moeilijk liggen en onvermogen om te bewegen zonder uitputting te ervaren, tekenen van de longcongestie veroorzaakt door feliene longontsteking.
Koorts is een ander symptoom van feliene longontsteking, maar hoe kan een huisdier eigenaar weten of zijn kat lijdt aan een verhoogde interne lichaamstemperatuur? Indicatoren van koorts omvatten snelle ademhaling, gebrek aan interesse in eten, spierpijn (kat kreunt of sist, alsof gewond, bij aanraking) en langdurig en ongevoelig verstoppen. Huisdier eigenaren moeten in gedachten houden dat deze tekenen niet zo duidelijk zijn als rattelende longen, omdat waargenomen spierpijn het gevolg van verwonding kan zijn, en gebrek aan interesse in eten of verstoppen ook het resultaat kan zijn van een recente schrik.
In de gevorderde stadia van feliene longontsteking wordt een zuurstoftekort gecreëerd, wat leidt tot een blauwe tint van de orale slijmvliezen van de kat. Daarnaast kunnen de lippen, tong en tandvlees van de kat een blauwe of grijze tint aannemen, als gevolg van gebrek aan zuurstofstroom naar deze gebieden. Deze ziekachtige kleuring wordt cyanose genoemd en kan worden gediagnosticeerd met een borstfoto.