Huisdieren
Huisdieren
De alvleesklier is een orgaan in de buikholte dat enzymen produceert die cruciaal zijn voor normale spijsvertering. Het produceert ook insuline om de bloedsuikerspiegel en stofwisseling te controleren. Wanneer de alvleesklier niet goed functioneert, kan je kat diabetes ontwikkelen of onvermogend zijn om voedsel goed te verteren. Alvleesklierinsufficiëntie kan zich uiten in een aantal tekenen en symptomen die aangeven dat je kat medische aandacht nodig heeft.
Alvleesklierontsteking, veroorzaakt door metabolische stoornissen, obesitas, infectieuze ziekte of trauma door een ongeval, komt vaak voor bij zowel katten als honden. De ziekte kan voorkomen dat spijsverteringsenzymen normaal in het lichaam worden vrijgegeven, zodat ze beginnen de alvleesklier zelf te verteren, wat bloeding veroorzaakt, volgens Mike Richards, DVM, van de website VetInfo. Alvleesklierontsteking bij katten kan optreden als chronische alvleesklierontsteking, een lage-gradige inflammatoire aandoening, of als een acute aandoening die onmiddellijke medische aandacht vereist om het leven van het dier te redden.
Katten zijn goed in het verbergen van hun pijn en ziekte, wat het moeilijk maakt om te weten wanneer je deze ziekte moet vermoeden. Over het algemeen zijn eetlustverlies, braken, depressie, buikpijn en diarree tekenen dat alvleesklierontsteking de oorzaak kan zijn. Tot voor kort was er geen effectieve test om alvleesklierontsteking bij katten te diagnosticeren. Röntgenfoto en echografie om te bepalen of de alvleesklier niet goed functioneert, zijn minder effectief bij katten dan bij honden. Bloedchemietesten zijn ook minder concluderend. Onderzoekers van het Gastroenterology Laboratorium van de Texas A&M University ontwikkelden een testkit die de feliene lipase-immunoreactiviteit meet. Geïntroduceerd in oktober 2008, is deze test de beste beschikbare diagnostische maatregel om alvleesklierontsteking bij katten op te sporen.
Acute alvleesklierontsteking treedt vaak plotseling op. De kat kan er zeer neerslachtig uitzien maar geen andere symptomen vertonen behalve het weigeren te eten. Braken kan ook bij de ziekte horen. Als het dier zwak, ziek lijkt en gedurende 48 uur weigert te eten, raadpleeg dan een dierenarts voor testen en behandeling. De acute vorm van de ziekte kan leiden tot falen van de alvleesklier en de dood.
Indien nodig kunnen intraveneuze vloeistoffen aan het dier worden toegediend samen met medicijnen zoals fentanyl of ketamine voor pijn. Als de kat weigert te eten, kan een sonde worden ingebracht om voeding te leveren. Dierenartsen zijn vaak in staat om volledig alvleesklierfalen te voorkomen als er onmiddellijk een agressieve behandeling wordt gestart. Echter, het dier kan de rest van zijn leven last blijven houden van chronische alvleesklierontsteking die voortdurend behandeld moet worden. De algehele gezondheid van de kat bepaalt alleen de kans op succes van de behandeling voor acute alvleesklierontsteking.