Huisdieren
Feliene abdominale distensie verwijst naar een abnormale vergroting van de buikholte. Er zijn veel oorzaken voor dit type abdominale distensie, waaronder bloeding, tumoren of vergroting van een buikorgaan. Echter, obesitas leidt niet tot abdominale distensie. Als een kat lijdt aan dit type distensie, vereist het onmiddellijke medische interventie, aangezien het levensbedreigend is als het niet wordt behandeld.
Abdominale distensie bij katachtigen kan optreden door ophoping van vloeistof. De vloeistoffen die de buikholte kunnen vullen omvatten bloed als gevolg van interne bloeding, urine veroorzaakt door een ruptuur in de urinewegen, celvloeistoffen als gevolg van een infectie, zoals feliene infectieuze peritonitis, en heldere vloeistoffen die uit bloedvaten zijn lekken.
Maligne (kankerachtige) of benigne (niet-kankerachtige) tumoren in een van de buikorganen, darmen of lymfeklieren kunnen leiden tot feliene abdominale distensie.
Organen zoals de lever, milt en nieren kunnen vergroot raken als gevolg van een medisch probleem, wat resulteert in abdominale distensie. Het kan ook optreden als gevolg van opgeblazenheid of zwangerschap. In het eerste geval is er lucht aanwezig in de maag, terwijl in het laatste geval de baarmoeder wordt gerekt vanwege de groeiende foetussen.
Plotselinge vergroting van de buik, samen met braken, plotselinge zwelling en wreken, is een van de eerste symptomen van abdominale distensie. Daarnaast kan de kat verminderde eetlust, braken, diarree, veranderingen in urinegewoonten en stoelgang, en verminderde activiteitsniveaus hebben. Als er vloeistofophoping is, kan dit druk uitoefenen op het diafragma, waardoor het moeilijk wordt voor de kat om te ademen. Bovendien, door de druk in de buik, zal de kat zijn eetlust verliezen.
De dierenarts voert een reeks tests uit om de oorzaak van de feliene abdominale distensie te diagnosticeren. Deze tests kunnen röntgenfoto's van de borst en buik, echografie van de buik, het verwijderen van vloeistof uit de buik met behulp van een spuit en het onderzoeken ervan, het verwijderen van wat weefsel uit het vergrote orgaan en het onderzoeken ervan onder de microscoop, en het uitvoeren van een volledige analyse van de urine omvatten.
De behandeling is afhankelijk van de oorzaak van de distensie. Het kan het draineren van de vloeistoffen uit de buik met behulp van een naald omvatten als de vloeistof druk uitoefent op het diafragma en het moeilijk maakt voor de katachtige om te ademen. De dierenarts kan een diureticum voorschrijven om sommige typen ophopende vloeistoffen te verwijderen of een operatie uitvoeren als er een scheur is in een orgaan in de buikholte.