Huisdieren
De verschillende wormsoorten die kattenjongen kunnen infecteren – rondwormen, haakwormen, lintwormen en hartwormen – kunnen ernstige gezondheidsproblemen veroorzaken. Diarree is vaak het eerste en meest voor de hand liggende symptoom van een worminfectie. Als u vermoedt dat uw kattenjong geïnfecteerd is, raadpleeg dan onmiddellijk een dierenarts. In sommige gevallen is de enige manier om wortelen te verwijderen via voorgeschreven antibiotica. Voorkom dat uw kattenjong wormen oploopt door ongedierte zoals vlooien, muizen, kakkerlakken en kevers te bestrijden. Geef ook hartwormpreventie en kook alle vlees dat u aan uw kattenjong voedt.
Rondwormen zijn de meest voorkomende wormen bij kattenjongen. Een kattenjong kan rondwormen opvangen door de moedermelk te drinken, een rondwormei op te eten tijdens het wassen of door de poten af te likken. Een rondworm ziet eruit als een spaghettistrang en kan 10 tot 12,5 cm lang worden. Als uw kattenjong een opgeblaazen buik heeft en spaghetti-achtige wormen in zijn stoel of braak, heeft hij waarschijnlijk rondwormen. Bij verdenking op rondwormen, ga naar de dierenarts voor testen. Orale medicatie is de enige remedie voor rondwormen.
Haakwormen worden bloedzuigers genoemd. Deze darmparasieten hechten zich aan de maagwand van een kattenjong en voeden zich met bloed. Haakwormen zijn gevaarlijk: ze drinken veel bloed en kunnen, onbehandeld, voldoende bloed consumeren om uw kattenjong te doden. Een kattenjong kan geïnfecteerd raken door een geïnfecteerde knaagdier of de stoel van een geïnfecteerd dier op te eten. Ze kunnen tot 2,5 cm lang worden. Symptomen zijn bleek tandvlees, matte vacht, zwarte of bloedige stoel en achterblijvende groei. De dierenarts kan haakwormen alleen vaststellen door een stoelmonster te analyseren. Haakwormen worden behandeld met antibiotica of crèmes.
Lintwormen ontnemen een kattenjong voedingsstoffen. Een kattenjong kan een lintworm opvangen door een geïnfecteerde vlooi te sliken, rauw vlees te eten of een met lintwormen geïnfecteerd dier op te eten. De kop van de lintworm haakt zich in de darmszuil en zuigt bloed. Als u stukjes ziet die lijken op gedroogde rijst of zeszadepitjes in de stoel, kan uw kattenjong lintwormen hebben. Kattenjongen met lintwormen kunnen aanzienlijk afvallen, buikpijn hebben en constant hongerig zijn. Een dierenarts kan lintwormen diagnosticeren door een stoelmonster op eieren te onderzoeken. Er zijn rezeptvrije medicijnen beschikbaar, maar het is raadzaam de kattenjong eerst te laten onderzoeken.
Hartwormen komen vaker bij honden dan bij katten voor. Maar wanneer een kattenjong geïnfecteerd raakt, is het een zeer ernstige aandoening. Hartwormen kunnen de bloedvaten verstopen en, onbehandeld, tot de dood leiden. Hartwormen komen voor in gebieden met een vochtig klimaat en muggen. Een kattenjong kan geïnfecteerd raken door een muggenbeet. Eenmaal geïnfecteerd, leven en groeien de wormen in de bloedvaten, het hart en de longen. Symptomen zijn benauwdheid, hoesten, piepende ademhaling, anemie, gewichtsverlies en algemene lusteloosheid. Sommige katten tonen aanvankelijk geen symptomen, waardoor de wormen onopgemerkt blijven. Een dierenarts behandelt hartwormen meestal met antibiotica.