Huisdieren
Huisdieren
Vochtvasthouding in de poot veroorzaakt symptomen als zwelling en vervorming van de poot. Pijn of gevoeligheid is veelvoorkomend. De poot kan gevoelig zijn aan aanraking. Katten kunnen weigeren of niet in staat zijn op de gezwollen poten te lopen en kunnen schreeuwen, spuwen of knurren bij het gebruik van de poten. Andere symptomen die vaak samen gaan met vochtvasthouding in de poten zijn gewichtsverlies, braken, verhoogde drinklust, lusteloosheid, koorts en diarree. Zwelling/vochtvasthouding van het gezicht en de buik zijn ook veelvoorkomend.
Vochtvasthouding in de poten van een kat kan het resultaat zijn van talloze medische aandoeningen. Chronische nierschade (nierfalen) is een veelvoorkomende aandoening die geassocieerd wordt met vochtvasthouding in de poten en het lichaam. Feline infectieuze peritonitis (FIP), diabetes, hartaandoeningen, congestief hartfalen, kanker en inwendige bloeding kunnen ook vochtvasthouding veroorzaken. Een dierenarts kan de oorzaak het best diagnosticeren.
De diagnose vereist zorg van een dierenarts. Diagnostische procedures variëren afhankelijk van de oorzaak. Na anamnese voert de dierenarts een grondige onderzoek uit, wat kan omvatten: bloed- of lichaamsvochttesten, biopten, echografie of röntgen. Uw kat moet misschien tijdelijk opgevangen worden in de dierenkliniek. Het proces kan stressvol zijn, maar het is beter om andere problemen uit te sluiten om de echte oorzaak te vinden.
De behandeling hangt af van de oorzaak. Een dierenarts kan medicatie voorschrijven of chirurgische ingrepen verrichten om de onderliggende ziekte te behandelen. Naast het behandelen van de ziekte kan de dierenarts medicatie geven om zwelling en pijn te verminderen. U moet uw misschien een speciaal dieet voeren en een rustige, comfortabele rustplaats bieden. Vaak moeten katten met deze aandoening kalm en rustig gehouden worden tot verbetering optreedt.