Huisdieren
Huisdieren
Volgens onderzoekers van Cornell University's College of Veterinary Medicine heeft 20 tot 60% van huiskatten kaviteiten. Het risico neemt toe met leeftijd: meer dan 75% van katten van 5 jaar en ouder heeft tandbederf. Bederf kan op elke tand voorkomen, maar is meest voorkomend op de lagere kiestanden.
Een kat met een kaviteit weigert vaak te eten. De pijn bij bijten is vaak groter dan de honger. Vaak toont de kat gedrag door aan zijn mond te krabben. De kat kan overmatig speeksel produceren om het gebied te smeren en pijn te verlichten. In extreme gevallen kan de kaak spasmen.
Net als bij mensen, worden kattenkaviteiten meestal voorafgegaan door overmatige tandsteenopstapeling en vaak volwassen feliene gingivitis. Echter, kattenkaviteiten verschillen van die van mensen. Terwijl humane kaviteiten ontstaan door glazuurafwijking van buiten naar binnen, ontstaan kaviteiten bij katten juist andersom. De bederf begint binnenin de tand – specifiek in de wortel – wat de resorptie of afbraak van tandweefsel veroorzaakt.
Tandartsen voor dieren noemen een kattenkaviteit een FORL (Feline Odontoclastische Resorptieve Laesie). Meest voorkomend op de "hals" van de tand: waar de wortel/lichaam van de tand de kroon ontvangt. Over het algemeen is tandmateriaal hier dunner, waar de tand de tandvleesrand (gingivale marge) ontmoet.
Dierenartsen gebruiken een vijf-stadia classificatiesysteem voor de resorptiegraad. Stadium 1: minimaal verlies van hard tandweefsel. Stadium 2: verlies van dentine (laag onder glazuur). Stadium 3: dentinedestructie reikt tot pulpkamer, maar tand intact. Stadium 4: tand heeft alle integriteit verloren. Stadium 5: ingroeiend tandvleesweefsel bedekt waar tandmateriaal was.
Omdat katten goed pijn maskeren als natuurlijke instinct om niet kwetsbaar te lijken, ontdekken eigenaren vaak pas bij dierenartsonderzoek dat hun kat een kaviteit heeft. Net als bij mensen, geven röntgenfoto's van de hele mond een compleet beeld van potentiële bederf.
In vroege stadia gebruiken dierenartsen een fluorideverf met dentine-bindende ingrediënten om de tand te beschermen. In sommige stadium 2 gevallen wordt beschadigde dentine verwijderd en vervangen door composietrestauratie. Stadium 3 vereist pulpremoval. In de meeste gevallen worden tanden in stadium 4 en 5 getrokken.
Na diagnose FORL en behandeling van de aangedane tand, wordt geprobeerd andere tanden te beschermen. Omdat tanden in een kattenmond dicht bij elkaar liggen, kan infectie makkelijk overslaan. Dierenartsen brengen een sealant aan op tanden in direct contact met beschadigde tanden. Borstel de tanden van uw kat en verwijder plak om tandbederf en -verlies te verminderen.