Huisdieren
Huisdieren
Feline hepatische lipidose (HL) is de meest voorkomende leverziekte bij katten en dodelijk als onbehandeld. Behandeling vereist voedingstherapie die de helpt repareren en het dieet van de kat in balans brengt. Steroïden worden niet gebruikt tijdens enige stadia van HL-behandeling. Echter, steroïden zijn veelvoorkomende behandeling voor diverse andere feliene aandoeningen.
HL ontstaat wanneer een overgewichtige kat gedurende een langere periode, meestal meer dan twee weken, stopt met eten. Honger induceert een reactie in het lichaam van de kat, waardoor het vetcellen gaat gebruiken voor energie. Het gebruik van vetcellen verstopt de lever, wat voorkomt dat deze correct functioneert. Honger treedt meestal op door extreme stress en angst. Andere potentiële oorzaken: onderliggende ziekten zoals metastaserende neoplasie of galwegcarcinoom. Dierenartsen diagnosticeren HL via bioptie en histopathologie.
HL wordt behandeld door voedingstherapie die een gezond dieet introduceert rijk in aminozuren, calorieën en gemakkelijk verteerbaar eiwit. Voedingstherapie wordt vaak via een voedingssonde gedurende de eerste maand of twee toegepast, tot de kat gezond genoeg is om zelf te eten. Tijdens alle stadia van voedingstherapie is het essentieel dat de kat goed gehydrateerd blijft met vloeistoffen hoog in elektrolyten. Zodra de kat zelf kan eten, kan de dierenarts diverse vitamine- en dieetsupplementen introduceren om het dier gezond te houden.
Hoewel HL niet met steroïden behandeld wordt, profiteren veel andere feliene ziekten en aandoeningen sterk van steroïde behandeling. Twee typen steroïden worden gebruikt voor feliene ziekten: anti-inflammatoire steroïden en anabole steroïden. Anti-inflammatoire steroïden worden typisch gebruikt voor allergieën, immuunsysteemstoornissen, artritis, maag/darmentsteking, astma en tendinitis. Anabole steroïden bouwen spieren op, verhogen rode bloedcellen, stimuleren beenmerg en verhogen testosteron. De dosering van steroïden wordt geleidelijk verlaagd over een periode nadat de kat ze niet meer nodig heeft om adverse reacties zoals adrenaline-tekort te voorkomen.
Steroïde bijwerkingen variëren per kat. Milde bijwerkingen: verhoogde eetlust en dorst, frequente urinatie, natrium- en vochtvasthouding, gewichtstoename. Ernstige bijwerkingen: ademhalingsmoeilijkheden, leverziekte, nierfalen, verhoogde agressie en irritabiliteit. Vaak zijn bijwerkingen te controleren door de dosering te verlagen, maar als dat niet werkt, moet de dierenarts alternatieve behandeling zoeken. Bij ernstige gevallen, voornamelijk tijdens langdurige steroïde behandeling, kan een onbeheersbaar cortisolniveau ontstaan wat een directe oorzaak is van de ziekte van Cushing. Te veel cortisol veroorzaakt ook huidletsels, haaruitval en verhoogde agressie.