Huisdieren
Huisdieren
Er wordt geschat dat tot 45 procent van de huiskatten in de Verenigde Staten een parasiet draagt. Dit getal is hoog omdat veel katten geen duidelijke symptomen vertonen bij een besmetting. Als kateigenaar is het belangrijk om te weten waar je op moet letten om de aanwezigheid van een parasiet bij je huisdier te identificeren. Hoewel bij sommige katten de tekenen van besmetting vrij duidelijk zijn, verbergen de meeste hun toestand, met slechts subtiele aanwijzingen. Als je denkt dat je kattenvriend geïnfecteerd is, breng ze dan zo snel mogelijk naar de dierenarts.
Wanneer een kat ziek is of pijn heeft, is hun natuurlijke instinct om hun symptomen te verbergen. In de natuur zou dit gedrag voorkomen dat ze makkelijke prooi worden. Bij huiskatten kan het voor eigenaren zeer moeilijk maken om te weten wanneer hun kat in slechte gezondheid verkeert. Hoewel een paar veelvoorkomende kattenparasieten asymptomatisch zijn, veroorzaakt de meeste wel fysieke symptomen. Echter, de meeste katten zullen er alles aan doen om deze niet te vertonen.
Oormijten en vlooien zijn veelvoorkomende externe feline parasieten, die de huid en vacht binnendringen. Oormijten dringen de oorgangen van een kat binnen en leggen eitjes. Ze veroorzaken intense jeuk, dus je kunt merken dat je kat vaak aan zijn oren krabt en zijn hoofd van links naar rechts schudt. Als je in het oor kijkt, zie je zwarte stipjes, wat de eitjes van de mijten zijn. Vlooien begraven zich in de huid van een kat, waarbij ze bij elke beet hun gif injecteren. Katten die geïnfecteerd zijn met vlooien, krabben of bijten zichzelf voortdurend, wat leidt tot haaruitval op sommige plekken. Andere tekenen van vlooien omvatten kleine, verheven bultjes op de huid en zwarte en witte vlokken in de vacht.
Katten kunnen geïnfecteerd raken met een verscheidenheid aan spijsverteringsparasieten, het meest bekend zijn rondworm, lintworm en zweepworm. Deze besmettingen beginnen meestal nadat de kat besmet voedsel of feces eet of ruikt. Katten die geïnfecteerd zijn met deze wormen, kunnen lusteloos, dun, een doffe vacht hebben, een opgeblazen buik lijken te hebben, en braken of diarree vertonen. Eigenaren kunnen ook witte korrels of draden in de feces van hun kat opmerken. Omdat deze parasieten voedingsstoffen stelen uit het spijsverteringsstelsel van de kat, kan langdurige besmetting leiden tot ondervoeding of verhongering.
Hartworm, overgedragen door besmette muggen, is een grote parasiet die het hart en de longen aanvalt. Een kat die geïnfecteerd is met hartworm, kan hoesten, moeite hebben met ademen, zwak en lusteloos lijken of bleke kaken vertonen. Als het niet wordt behandeld, kan hartworm aanzienlijke schade aanrichten en hart- of ademhalingsfalen veroorzaken.
Naast wormen kunnen katten geïnfecteerd raken met eencellige parasieten, waaronder cheyletiella en coccidia. Bij infectie met deze veelvoorkomende parasieten zijn de symptomen meestal zeer subtiel. Cheyletiella manifesteert zich als roos en jeukende of korstige huid. Coccidia veroorzaakt dunne ontlasting, uitdroging en vermoeidheid.
Omdat het moeilijk kan zijn om een besmetting te identificeren, is het belangrijk om je kat jaarlijks naar de dierenarts te brengen voor een controle. Tijdens dit bezoek zal de dierenarts een fecesonderzoek uitvoeren om te screenen op spijsverteringsparasieten, een bloedtest om te screenen op hartworm en advies geven over de preventie van externe parasieten.