Huisdieren
Huisdieren
Katten kunnen lijden aan verschillende parasieten. Sommige zijn slechts licht irriterend, terwijl andere gevaarlijk kunnen zijn en dodelijke aandoeningen kunnen veroorzaken. Parasieten worden doorgaans verdeeld in twee categorieën: interne en externe. Interne parasieten leven doorgaans langer en zijn gevaarlijker voor katten, terwijl externe parasieten doorgaans slechts vervelend zijn of huidschade kunnen veroorzaken.
Er zijn verschillende soorten parasitaire wormen die katten kunnen aanvallen, en sommige kunnen zelfs worden overgedragen op mensen. Spoelwormen infecteren bijvoorbeeld de darm en kunnen worden overgedragen op jonge kinderen. Haakwormen en lintwormen kunnen ook katten infecteren. Haakwormen kunnen gezond bloed aftappen en de kat bloedarmoede bezorgen, terwijl lintwormen groot kunnen groeien en waardevolle voedingsstoffen uit de darmen van de kat opnemen. Pillen en gels zijn beschikbaar voor deze parasieten. Pillen worden verkruimeld en in het voer van de kat gedaan, terwijl gels direct aan de kat worden gegeven. Verbindingen zoals praziquantel en piperazine citraat zijn populaire opties, maar huisdiereigenaren moeten altijd medicatie krijgen voorgeschreven door de dierenarts.
Protozoa zijn kleine maagparasieten; het zijn eencellige organismen maar nog steeds in staat om schade toe te brengen. Isospora is een veelvoorkomende protozoa die bijna alle katten uiteindelijk krijgen, volgens het Cornell University College of Veterinary Medicine. Het leeft in de maag en veroorzaakt doorgaans alleen schade aan kittens, maar wordt behandeld met eenvoudige medicijnen die het spijsverteringsstelsel van het kitten reinigen. Giardia zijn parasieten die in de dunne darm leven, samen met de meestal onschadelijke toxoplasma gondii, die soms koorts of ademhalingsproblemen kan veroorzaken. Deze protozoa moeten worden behandeld met een kuur antibiotica die meestal gedurende een paar weken wordt ingenomen.
Vlooien kunnen worden geïdentificeerd aan de rode vlekken die ze achterlaten op gevoelige huid (huiseigenaren kunnen het haar uit elkaar trekken om de huid te onderzoeken), en hun vaak vochtige, roodachtige uitwerpselen die achterblijven zelfs wanneer de vlooien niet zichtbaar zijn. Vlooienkammen, shampoos en topische insecticiden zijn allemaal opties voor het verwijderen van vlooien en kunnen in winkels worden gekocht of in ernstige gevallen worden voorgeschreven door dierenartsen. Sprays worden gebruikt om vlooien in beddengoed en andere gebieden die de kat vaak bezoekt te doden. Niet-giftige alternatieven zoals diatomeeënaarde kunnen ook worden gebruikt. De aarde wordt over het beddengoed van de kat verspreid en op de haren gestoven, waar het vlooien snijdt die proberen er doorheen te kruipen.
Teken infecteren doorgaans alleen een kat die ten minste enige tijd buiten doorbrengt, waar de teek zich aan de vacht van de kat kan hechten en zijn weg in de huid kan graven. Topische behandelingen moeten teken doden, en een lichte borstel van diatomeeënaarde kan voorkomen dat teken op de kat blijven, maar het meest effectieve middel is onmiddellijke verwijdering met een pincet. Trek de teek voorzichtig recht uit de huid zonder deze te knijpen of het lichaam af te breken en het hoofd in de huid te laten zitten. Onderzoek de beetplaats en sterieliseer deze met een antisepticum om ervoor te zorgen dat er geen infectie ontstaat.
Katten die lijden aan externe parasieten zullen haarproblemen hebben of een jeukende plek die ze krabben. Teken, wanneer gezwollen van bloed, zichtbaar moeten zijn rond de nek, buik of bovenbenen van de kat. Interne parasieten zijn moeilijker te diagnosticeren, maar de kat kan symptomen van algehele zwakte vertonen, met doffe vacht en eetlustverlies. Je kat kan ook braken, of de feces kan bloedig zijn of uitgeworpen wormen vertonen. Hoesten en frequente haarballen zijn ook tekenen.