Huisdieren
Huisdieren
Hartwormen, een type nematode genaamd Dirofilaria immitis, zijn dunne parasitaire wormen die het hart, longen en slagaders van een kat infecteren, soms met plotselinge dood tot gevolg. Hoewel ze vaker voorkomen bij honden – die de natuurlijke gastheer van de parasieten zijn – dan bij katten, kunnen hartwormen een kat infecteren. Eenmaal geïnfecteerd, kunnen hartwormen ernstige inflammatoire en immuunreacties veroorzaken bij de kat, volgens de American Society for the Prevention of Cruelty to Animals.
Een kat oploopt hartwormen wanneer hij wordt gebeten door een geïnfecteerde mug, die hartwormlarven in het bloed van de kat afzet. Zodra de kat is gebeten, rijpen de hartwormen ongeveer zes maanden, voordat ze de rechterkant van het hart van de kat, pulmonale slagaders en bloedvaten van de longen infecteren, volgens Pawprints &Purrs. De hartwormen, meestal rond de een tot drie, vermeerderen zich vervolgens, waardoor onrijpe hartwormen ontstaan, genaamd microfilaria, die in de bloedbaan van de kat leven. Een kat of hond kan de ziekte niet direct overdragen aan een andere kat; in plaats daarvan wordt een geïnfecteerd dier gebeten door een mug, die gedurende 10 tot 14 dagen fungeert als tussen gastheer en vervolgens de larven overdraagt naar een ander dier door het te bijten.
Wormen arriveren in het hart en longen tijdens het initiële stadium van de infectie, bekend als hartworm-geassocieerde ademhalingsziekte. Vroege tekenen van een hartworm infectie lijken op die van astma of bronchitis, inclusief hoesten, ademhalingsmoeilijkheden, gewichtsverlies, krampen en lusteloosheid. Andere tekenen van infectie omvatten braken, instorten, blindheid of krampen. Sommige geïnfecteerde katten vertonen geen klinische symptomen van een hartworm infectie en lijden aan plotselinge dood vanwege een worm die in de pulmonale slagaders terechtkomt en de bloedstroom naar de longen stopt.
Een kat met een hartworm infectie heeft behandeling nodig van een dierenarts, die eerst een reeks tests zal uitvoeren om de aandoening te diagnosticeren. Bloedtesten kunnen de aanwezigheid van antilichamen tegen de wormen, microfilaria of antigenen geproduceerd door vrouwelijke wormen aantonen, wat wijst op een infectie. Andere tests omvatten een echocardiogram en röntgenfoto's van het hart en longen. Helaas, eenmaal gediagnosticeerd, bestaan er geen goedgekeurde behandelingen om hartwormen bij katten te behandelen. Omdat hartwormen gewoonlijk twee tot drie jaar leven, zullen de meeste dierenartsen eenvoudigweg de symptomen van de ziekte behandelen tot de wormen op natuurlijke wijze sterven. Corticosteroïden kunnen de ontsteking in de longen veroorzaakt door de wormen verlichten, diuretica behandelen vocht in de longen en zuurstof verlicht ademhalingsmoeilijkheden om de kat te stabiliseren. Indien nodig, zal een dierenarts de kat behandelen met een medicijn genaamd Caparsolate om de hartwormen te doden, maar dit kan leiden tot acute longfalen en de dood.
Vanwege het gebrek aan behandelopties, moet je stappen ondernemen om te voorkomen dat je kat geïnfecteerd raakt met de wormen. Houd je kat binnen om blootstelling aan muggen te voorkomen, vooral in gebieden waar deze insecten het meest voorkomen. Geef of breng een hartworm preventieve behandeling aan op je kat, die voorkomt dat de wormen rijpen en vermenigvuldigen, zoals Revolution, Advantage Multi, Interceptor of Cat Heartgard kauwtabletten, volgens Vetinfo. Voordat je deze medicijnen gebruikt, laat je kat dan testen op hartwormen. Gebruik de medicijnen alleen op kittens ouder dan acht weken. Gebruik nooit producten die zijn ontworpen voor honden op katten, omdat ze toxiciteit kunnen veroorzaken.