Huisdieren
Huisdieren
Het detecteren van gezichtsverlies bij een kat kan moeilijk zijn, omdat katten zo aanpasbaar zijn. Als een kat over een lange periode zijn zicht verliest, heeft het tijd gehad om zijn gedrag aan te passen. Hij zou zijn gang kunnen gaan alsof er niets aan de hand is, waarbij hij zijn andere zintuigen gebruikt. Als je een verandering in het zicht van je kat vermoedt, vereist het testen van zijn zicht een combinatie van observatie en specifieke responsietesten.
Observeer de kat om te bepalen of zijn gedrag is veranderd. Hij kan zichtproblemen hebben als hij terughoudend is om van hoogten af te springen, laag bij de grond hurkt tijdens het lopen of loopt met zijn nek verder gestrekt dan normaal, waardoor zijn snorharen meer werk moeten doen.
Laat stukjes van een gescheurd watje vallen van een hoogte van 4 voet naast het hoofd van de kat, om zijn "tracking response" te testen. Katoen wordt gebruikt omdat het geen geluid maakt tijdens het vallen. Als de kat zijn hoofd niet draait om het vallende katoen te bekijken, is het waarschijnlijk dat zijn zicht is verzwakt.
Schijn een zaklamp in en dan weg van het oog van de kat. Als de kat zijn hoofd wegdraait, knippert of knijpt met zijn ogen, wordt dit de "dazzle reflex" genoemd en duidt dit op gezond zicht. Als de kat niet op enige manier reageert op het licht, is zijn zicht aangetast.
Beweeg je hand op een abrupte, dreigende manier naar de ogen van de kat, maar raak ze niet aan. Een kat met normaal zicht zal reageren op deze dreiging door te denken dat je zijn ogen gaat raken en hij zal knipperen. Een kat met slecht zicht zal niet reageren.
Richt de straal van de zaklamp in het oog van de kat om te zien of de pupil vernauwt (kleiner wordt). Dit wordt een pupillaire lichtrespons genoemd. Als de pupil niet reageert door vernauwing, betekent dit niet noodzakelijkerwijs dat er een probleem is met het zicht van de kat. Het is echter een indicator dat de kat gezondheidsproblemen kan hebben die medische aandacht vereisen.