Huisdieren
Huisdieren
Feliene hartaandoening houdt een verminderd vermogen in om zuurstof en bloed naar de andere organen van het lichaam van een kat te distribueren. Wanneer de vier kamers van het hart – de twee bovenste boezems en de twee onderste kamers – ziek en vergroot raken, zal het hele lichaam van je kat worden beïnvloed. Je huisdier kan misschien niet ademen, kan inspanningsintolerantie en algemene zwakte ervaren, en kan gaan hoesten. Symptomen van hartziekte tonen zich misschien pas wanneer de ziekte ver gevorderd is en het vergrote hart ernstig disfunctioneel is, zeggen dierenartsen van Portland Veterinary Specialists. Dierenartsbehandeling begint wanneer je dierenarts het type hartziekte bij je huisdier diagnoseert en werkt aan het verhogen van de functie van het hart.
Een ziekte voornamelijk van middeljarige katers, hypertrofische cardiomyopathie (HCM) treedt op wanneer de spieren van de kamers van het hart onbeheerst groeien, waardoor het vermogen van het hart om bloed te pompen wordt beperkt. Vermindering van het hartminuutvolume leidt tot hartfalen met symptomen waaronder ascites (de ophoping van vloeistoffen in de buikholte van de kat), vocht in de longen en de ontwikkeling van een hartruis, rapporteert Dr. Scott McKay van PetEducation.com. Sommige katten worden plotseling verlamd in de achterbenen door bloedstolsels die zich nabij de wervelkolom nestelen; sommige katten hebben geen symptomen tot plotselinge dood optreedt. Omdat de oorzaak van HCM over het algemeen niet bekend is, behandelen dierenartsen de ziekte zoals ze congestief hartfalen behandelen, met medicijnen om de symptomen te verlichten en de hartfunctie te verbeteren.
Gedilateerde cardiomyopathie (DCM) gebeurt wanneer de kamers van het hart van je kat – de gebieden binnen de spierwanden van het hart – gedilateerd en vergroot raken. Deze dilatatie voorkomt dat de hartspier zich volledig samentrekt en dat de hartkleppen volledig sluiten. DCM kan leiden tot congestief hartfalen, abnormale hartslagritmes, bloedstolsels, shock en nierfalen, adviseren de dierenartsen van PetPlace.com. Oorzaken van de ziekte kunnen zijn hyperthyreoïdie, chronisch lage bloedkalium, taurinegebrek, toxisch letsel en myocarditis – ontsteking of infectie van de middelste laag van de hartspier. Je kat kan de ziekte ontwikkelen zonder bekende oorzaak. Therapie omvat doorgaans diuretica om vochtophoping te verlichten en medicijnen om de bloeddruk te verlagen. Andere medicijnen kunnen nodig zijn om hartslagritmes te reguleren, pijn te verminderen en bloedstolseluitbreiding te voorkomen.
Bij katten met restrictieve cardiomyopathie toont de linkerboezem van het hart ernstige vergroting, maar de spierstructuur van de kamers blijft normaal. Verminderde bloedsomloop naar zowel de rechter- als linkerkamer resulteert in verminderd bloedvolume dat kan leiden tot bloedstolsels in de boezems. Dierenartsdiagnose met een echografie kan afwijkingen in hartklep functie tonen. Je kat kan vergelijkbare symptomen vertonen als die van hypertrofische cardiomyopathie; de dierenartsbehandeling is dezelfde, rapporteert de Merck Veterinary Manual. Dierenartsen gebruiken de term "ongeclassificeerde cardiomyopathie" om hartspierafwijkingen aan te duiden die niet passen bij de beschrijvingen van de andere ziekten.