Huisdieren
Huisdieren
Als je een knaagdierprobleem hebt, kun je geneigd zijn om commerciële producten aan te schaffen die zijn ontworpen om ratten te doden. Helaas zijn veel van deze producten ook giftig voor katten. Als je vermoedt dat je kat rattengif heeft ingegeten, neem dan onmiddellijk contact op met je dierenarts of het ASPCA Animal Poison Control Center. De ASPCA adviseert dat in bepaalde gevallen – als je kat aanvallen heeft, moeite met ademen heeft, of bewusteloos is – je je kat zonder vertraging naar een dierenarts moet brengen.
Rattengiften die aluminiumfosfide, magnesiumfosfide en zinkfosfide bevatten, beïnvloeden het spijsverteringskanaal van een kat. De reactie tussen het gif en maagzuur produceert een gas dat rode bloedcellen en kleine bloedvaten in de lever, longen, nieren en het hart aanvalt, volgens PetEducation.com. Bij hoge niveaus van toxiciteit produceert het gas een specifieke geur die je kunt ruiken, vergelijkbaar met bedorven vis of knoflook. Zodra een kat het gif heeft ingegeten, kan het lethargisch, zwak worden en weigeren te eten. Braken, overmatig kwijlen, aanvallen, trillingen en shock komen ook voor. Sommige katten kunnen abnormale huidgevoeligheid, lage bloeddruk en abnormale hartslagritmes ontwikkelen. De huid kan een blauwe tint krijgen. Het kan sterven.
Cholecalciferol is een vitamine D bestrijdingsmiddel. De meeste gevallen van vergiftiging van gezelschapsdieren met cholecalciferol komen voor bij honden, maar katten zijn gevoelig. Een kat die cholecalciferol rattengiften inneemt, lijdt aan een ernstige stijging van calciumwaarden. Dit veroorzaakt hoge bloeddruk, bloedige diarree, braken met bloed erin, aanvallen, zwakte, verhoogde dorst, verhoogde urineproductie, depressie en gebrek aan eetlust. Uiteindelijk zal de kat lijden aan een mineralisatie van bloedvaten, longen, nieren en de maagwand, volgens PetEducation.com. Nierfalen en dood kunnen optreden.
Strychnine is een veelvoorkomend bestrijdingsmiddel voor kleine ongedierte zoals ratten en mollen. Volgens PetEducation.com veroorzaakt strychnine onbeheersbare vuur van zenuwen bij vergiftigde katten. Dit veroorzaakt dat de spieren van de kat onwillekeurig bewegen, wat kan leiden tot afbraak van spiercellen. Dit omvat de spieren in het ademhalingsstelsel, wat leidt tot onvermogen om correct of helemaal te ademen. Tekenen van strychninevergiftiging zoals angst, moeizame ademhaling en aanvallen kunnen optreden. De ledematen van de kat kunnen stijf en rigide worden. Onbehandeld is strychninevergiftiging dodelijk voor katten.
Wanneer een kat een metaldehyde-gebaseerd rattengif of een besmette rat inneemt, absorbeert zijn spijsverteringskanaal het neurotoxisch middel. De toxine kan dan door de bloedbaan bewegen en de hersenen of lever bereiken. Het verlaagt concentraties van belangrijke hersenchemicaliën zoals noradrenaline, serotonine en y-aminobutric acid, terwijl het monoamine oxidase activiteit verhoogt. De resultaten van inname omvatten trillingen, aanvallen, verwijde pupillen, angst, verlies van spiercontrole, huidgevoeligheid, snelle en onwillekeurige oogbewegingen, hijgen, een stijging van de lichaamstemperatuur en ademhalingsfalen. PetEducation.com waarschuwt dat een kat de vroege stadia van vergiftiging kan overleven, om vervolgens binnen drie tot vijf dagen te lijden aan orgaanfalen. Dood kan het gevolg zijn.
Bromethalin veroorzaakt dat cellen zwellen en hun functie verliezen. Volgens PetEducation.com resulteert dit in dysfuncties van het centrale zenuwstelsel zoals verlamming van de achterhand van de kat en overmatig vocht in de hersenen. Het consumeren van zo weinig als 1 mg bromethalin per pond van zijn lichaamsgewicht kan tot deze problemen leiden. Tekenen van vergiftiging omvatten aanvallen, hyperreflexie, trillingen, prikkelbaarheid, braken, depressie, weigering te eten, trillingen, buikzwelling en uiteindelijk dood door ademhalingsverlamming.