Huisdieren
Huisdieren
Chronisch nier- of nierfalen treedt het vaakst op bij oudere katten. Jongere katten die tekenen van nierfalen vertonen, kunnen de aandoening hebben geërfd, volgens de School of Veterinary Medicine van de University of Wisconsin-Madison. Chronisch nierfalen heeft geen genezing -- het is degeneratief en dodelijk. Acuut nierfalen kan optreden na het inname van bepaalde medicijnen, chemicaliën of planten door een kat. Andere aandoeningen, zoals hartziekte, hypotensie en urineweginfecties, kunnen ook leiden tot acuut nierfalen.
Als een kat uitgedroogd raakt of een giftige stof inneemt, zoals antivries, kan acuut nierfalen optreden. Dit beschadigt de nieren, waardoor ze minder in staat zijn om afvalstoffen uit het bloed te filteren. Katten met chronische nierproblemen kunnen een langzame ophoping van afvalstoffen ervaren over een periode van jaren, naarmate hun nierfunctie afneemt. Het resultaat van beide omstandigheden leidt tot braken. In de vroege stadia van nierfalen zal een kat af en toe braken, volgens de website van het College of Veterinary Medicine van de Washington State University. Naarmate de aandoening verergert, neemt braken toe in frequentie en ernst.
Chronisch nierfalen veroorzaakt vaak progressief gewichtsverlies bij katten. Dit treedt op, ongeacht hoeveel voedsel de kat eet, en de kat reageert niet op dieetbeheer, volgens de School of Veterinary Medicine van de University of Wisconsin-Madison.
Nierproblemen leiden doorgaans tot veranderde patronen van waterconsumptie en urineren. Een kat kan meer water drinken dan normaal. Het kan vaker, minder vaak of helemaal niet urineren. Het volume van de urine van de kat kan ook toenemen. Bloed in de urine wordt soms gevonden bij katten die lijden aan nierfalen.
De tekenen van nierfalen bij katten kunnen sterk variëren, volgens de website van het College of Veterinary Medicine van de Cornell University. Sommige katten kunnen ulcera in hun mond ontwikkelen, terwijl anderen bloedarmoede krijgen. De ophoping van toxinen in de bloedbaan leidt tot slechte adem. Het tandvlees van de kat kan bleek worden en de ledematen en buik kunnen zwellen. Uitdroging treedt op. Sommige katten worden lethargisch. Diarree en slechte vachtkwaliteit is ook veelvoorkomend.