Huisdieren
Huisdieren
Tegen de naam in, heeft ringworm niets met wormen te maken, maar is het een schimmelinfectie die groeit in de oppervlakkige of dode lagen van de huid, het haar of de nagels. Bij getroffen dieren veroorzaakt ringworm ongeveer cirkelvormige gebieden van haarverlies, voornamelijk op het hoofd, de oren of de poten. Besmette huid ziet er schilferig uit en kan ook ontstoken zijn, terwijl haren rond de besmette gebieden eruitzien alsof ze zijn afgebroken. Dierenartsen en laboratoriumprofessionals hebben verschillende opties voor hen wanneer ze ringworm diagnosticeren.
Als voorlopige test wordt een ultraviolette Wood's lamp op de vacht van de kat gericht in een donkere kamer. Als de kat ringworm heeft, zal de vacht appelgroen fluoresceren. De resultaten van deze test zijn echter niet definitief, maar ze kunnen helpen om te bepalen of verder onderzoek van de vacht nodig is.
Een onderzoek van kattenhaar onder een microscoop kan bewijs leveren van schimmelin-elementen en sporen die met ringworm zijn geassocieerd. Een negatief resultaat is echter niet betrouwbaar, omdat het simpelweg kan betekenen dat het geteste monster niet geïnfecteerd was. Het moet worden opgemerkt dat veel dierenartsen ervoor kiezen om dit diagnostische instrument niet te gebruiken, omdat sporen moeilijk te zien zijn.
De meest betrouwbare methode om een kat op ringworm te testen, is via een schimmelkweek. Haren worden van de kat verzameld, in een speciaal kweekmedium geplaatst en vervolgens in een laboratorium geïncubeerd in een poging om ringwormschimmels te kweken. Als de geteste haren geïnfecteerd zijn, zal een positieve kweek zich binnen 10 dagen laten zien.
Het kan soms nodig zijn om een huidmonster van een kat te verwijderen voor microscopisch onderzoek. Schimmelsporen op deze monsters zijn duidelijk zichtbaar en een diagnose van ringworm is betrouwbaar.