Huisdieren
Huisdieren
Dankzij enorme verbeteringen in medische zorg in de afgelopen decennia, hebben huisdieren de kans om veel langer te leven. Katten kunnen in het bijzonder goed in hun midden tot late tienerjaren leven met de juiste zorg. Echter, net als bij mensen, heeft hoge leeftijd ook zijn potentiële problemen. Oudere katten kunnen een verscheidenheid aan leeftijdsgerelateerde gezondheidscomplicaties ervaren, waarvan sommige voor het eerst worden aangegeven door aanvallen.
Volgens de Cornell University School of Veterinary Medicine brengt het verouderingsproces bij katten zowel gedragsmatige als fysieke veranderingen met zich mee. Net als bij mensen kan het geheugen aangetast raken, kan het zicht of gehoor verslechteren, en treden artritis en gewrichtsproblemen op, evenals andere ernstigere aandoeningen. Al op 7 tot 10 jaar oud kunnen katten beginnen met het vertonen van deze tekenen van veroudering.
Oudere katten zijn gevoelig voor circulatieproblemen, nier- of leverproblemen, en verschillende hersenveranderingen, inclusief mogelijke tumoren of kanker. Vaak dragen tandproblemen ook bij aan infecties die deze vitale organen aantasten.
Aanvallen zijn metabolisch, structureel of idiopaat. Idiopatische aanvallen, die geen bekende oorzaak hebben, zijn niet veelvoorkomend bij katten. Over het algemeen zijn aanvallen verbonden aan problemen met slechte circulatie, nier-, lever- of hartcomplicaties, diabetes, bloedarmoede, hersentumoren of ophoping van gifstoffen. Hoewel epilepsie af en toe bij katten wordt gediagnosticeerd, is het vaker bij honden. Over het algemeen hebben katten die aanvallen ervaren onderliggende gezondheidsproblemen die de oorzaak zijn.
Tijdens de pre-aanval, of aura fase, zullen katten desoriënteerd lijken, overmatig gaan kwijlen, rondlopen, zich verbergen of onophoudelijk miauwen. De tweede fase, de ictale fase genoemd, is de daadwerkelijke aanval zelf, en kan duren van 30 seconden tot enkele minuten. Katten kunnen opgewonden lijken of instorten met oncontroleerbaar trekken van de ledematen. Ze kunnen ook de controle over blaas en darmen verliezen, braken of het bewustzijn verliezen. De derde fase, de post-ictale fase, is waar katten langzaam herstellen maar nog enkele uren desoriënteerd blijven.
Dierenartsen voeren verschillende tests uit om de oorzaak van aanvallen te bepalen, inclusief bloedonderzoek, röntgenfoto's, en soms is een elektrische hersenevaluatie (EEG) nodig. Als er geen onderliggende factor kan worden bepaald, wordt een diagnose van idiopatische epilepsie gesteld, en dergelijke gevallen vereisen medicijnen voor de rest van het leven van de kat. Over het algemeen hebben katten echter onderliggende gezondheidsproblemen die, als ze effectief worden behandeld, meestal de bijbehorende aanval zullen behandelen.
Het is belangrijk om nauw samen te werken met een dierenarts gedurende het hele leven van een kat, vooral als ze ouder worden in hun gouden jaren. Jaarlijkse controles en nauwlettend toezicht op een ouder wordende kat kunnen problemen opsporen voordat ze kritiek worden. Echter, wanneer een aanval optreedt, moet deze zo snel mogelijk worden geëvalueerd door een dierenarts. Als er meerdere aanvallen optreden, vooral als ze achter elkaar plaatsvinden, is dit een levensbedreigende aandoening die onmiddellijke spoedeisende medische hulp vereist.