Huisdieren
Huisdieren
Volgens Pet Place bevat een gemiddelde microliter bloed bij een gezonde kat 5.000 tot 19.000 witte bloedcellen (WBC's). Er zijn vijf verschillende soorten WBC's, de meest talrijke zijn neutrofielen, die naar geïnfecteerde gebieden bewegen om bacteriën aan te vallen. Lymfocyten worden gemaakt in het beenmerg en lymfeweefsel, en zijn verantwoordelijk voor de productie van antilichamen. Monocyten bewegen naar beschadigd weefsel, waar ze groeien tot macrofagen die "indringers doorslikken", en granulocyten zijn verantwoordelijk voor allergische reacties. Granulocyten worden geclassificeerd als eosinofielen of basofielen op basis van structuur, maar basofielen zijn zeer zeldzaam en worden beschouwd als een significante bevinding. Wanneer bloedonderzoek een laag aantal WBC's toont, betekent dit dat ze allemaal bezig zijn in beschadigd weefsel en niet in het bloed circuleren.
Katten zijn gevoelig voor virussen, vooral als ze buiten zijn en in contact komen met andere katten. Sommige virussen zijn zeer mild. Calicivirus is een luchtweginfectie die meestal niet meer is dan een kleine irritatie, terwijl het Feliene Leukemie Virus de levensverwachting van een kat drastisch kan verkorten. Herpesvirus is veelvoorkomend onder katten en veroorzaakt oog- en luchtweginfecties, terwijl Feliene Immuundeficiëntie Virus (FIV) vergelijkbaar is met humaan HIV en een dodelijke ziekte is.
Leukemie is de primaire boosdoener achter beenmergstoornissen bij katten. Er zijn veel typen leukemie, en ze verschillen van Feliene Leukemie Virus doordat ze niet besmettelijk zijn. Terwijl Feliene Leukemie Virus een virus op zich is, ontstaan primaire leukemieën als gevolg van een afzonderlijke infectie en kunnen ze reageren op immuunsuppressieve therapie. Myelodysplasie is een aandoening waarbij het beenmerg geen nieuwe bloedcellen produceert, en kan secundair zijn aan Feliene Leukemie Virus. Myelofibrose treedt op wanneer normale beenmergcomponenten worden vervangen door vezelweefsel in plaats van normaal te regenereren, en kan soms optreden als reactie op kankerbehandelingen.
Wanneer een bacteriële infectie het hele lichaam overrompelt, zal het aantal witte bloedcellen laag blijken te zijn. Sepsis treedt op wanneer de bacteriën in het bloed gaan circuleren door het hele lichaam in plaats van alleen op de infectieplaats, en het kan dodelijk zijn als het niet snel onder controle wordt gebracht. Feliene Infectieuze Peritonitis (FIP) is een virus, maar symptomen tonen zich over het algemeen pas nadat de virale fase voorbij is. De resulterende infectie, ontsteking en vocht in de lichaamsholte is wat uiteindelijk dodelijk blijkt te zijn tenzij de ziekte vroeg wordt behandeld. Toxoplasmose is een parasiet die in bloedcellen leeft en dodelijk is voor kittens, maar aangetaste volwassen katten herstellen meestal met behandeling.
Virussen kunnen niet worden behandeld met antibiotica en moeten hun loop afleggen. Symptomen kunnen worden behandeld, en ondersteunende zorg bevordert genezing, maar de algehele gezondheid van de kat moet goed zijn. Beenmergstoornissen en ernstige infecties zijn ernster, maar nog steeds behandelbaar. Een laag aantal witte bloedcellen is een symptoom van een ziekte, niet een ziekte op zich, dus de uitkomst hangt af van de hoofdoorzaak evenals het ontvangen niveau van zorg.