Huisdieren
Huisdieren
Feline obstipatie kan zeer goedaardig zijn of een symptoom van een ernster probleem. Veelvoorkomende problemen geassocieerd met obstipatie variëren van het vermijden van een nieuwe kattenbak tot systemische neurologische dysfunctie. Het identificeren van de oorzaak van de obstipatie van uw kat is de eerste stap in het vinden van een geschikt remedie.
Volgens "The Merck Veterinary Manual" is de meest voorkomende oorzaak van feline obstipatie intraluminale obstructie. Dit betekent simpelweg dat er een ophoping is van onverteerd materiaal, zoals haar of botten, die de doorgang van feces door de dikke darm verhindert. Intraluminale obstructie wordt normaal behandeld met verhoogde vloeistoffen, laxeermiddelen en indien nodig klysma's of chirurgie.
Als uw kat recentelijk een pijnlijke stoelgang heeft meegemaakt, kan hij of zij later het defeceren weerstaan uit angst. Als een aspect van de kattenbak oncomfortabel is voor een kat, kan dit ook leiden tot fecale vermijding. Een kattenbak die schoongemaakt moet worden, een onbekende soort vulling bevat, of zich in een lawaaiige of drukke omgeving bevindt, kan dit effect hebben. Het vasthouden van feces geeft de dikke darm meer tijd om water uit de ontlasting te absorberen, waardoor stoelgang moeilijk of pijnlijk wordt.
Wanneer er iets buiten de dikke darm, maar binnen de buikholte is, dat de doorgang van feces verhindert, gebruiken dierenartsen de term extraluminale obstructie. "The Merck Veterinary Manual" noemt een vergrote prostaatklier of een slecht genezen bekkenbreuk als voorbeelden van veelvoorkomende barrières voor comfortabele stoelgangen.
Volgens "The Merck Veterinary Manual" kunnen een aantal zenuwstoornissen zich manifesteren als obstipatie. Ruggenmergletsel of aangeboren afwijking kan de normale communicatie tussen het zenuwstelsel en de darmen verstoren. Daarnaast is feline dysautonomie, een wijdverbreide stoornis van het autonome zenuwstelsel, een andere aandoening die vaak wordt gekenmerkt door chronische obstipatie.
Rand verklaart dat idiopathische megacolon waarschijnlijk een algemene disfunctie is van de gladde spieren die de dikke darm bekleden. Normaal bewegen deze spieren fecale stof door de dikke darm met golven van samentrekking en ontspanning. Wanneer de darmspieren niet efficiënt werken, blijven feces in de dikke darm in plaats van te worden uitgescheiden. Na verloop van tijd rek dit de dikke darm uit, wat het probleem verergert. Idiopathische megacolon kan voorkomen bij katten van alle seksen, rassen en leeftijden, maar komt met name veel voor bij Burmakatten en treedt vaker op bij middeljarige mannetjes.