Huisdieren
Huisdieren
Verstopping is verschrikkelijk ongemakkelijk - zelfs voor katten. Onbehandeld kan feliene verstopping uitgroeien tot de ernstigere aandoening van geïmpacteerde dikke darm, of megacolon. Deze ziekte is niet alleen pijnlijk voor de kat, maar kan ook dodelijk zijn. Als zodanig moeten katteneigenaren bijzondere aandacht besteden aan de tekenen van verstopping. Vroege detectie van moeilijkheden kan helpen voorkomen dat de verstopping van de kat uitgroeit tot een chronische ziekte.
Wanneer ontlasting opstapelt in de dikke darm en de kat het niet kan uitplassen, raakt de dikke darm van de kat geïmpacteerd. De kat kan de ontlasting niet uitplassen omdat de dikke darm is vergroot tot het punt dat hij groter is dan de rectum. Wanneer dit gebeurt, stapelt de ontlasting op in de dikke darm omdat het niet door de rectum kan worden uitgeplast, legt website Vetinfo uit.
Veel factoren, hetzij afzonderlijk hetzien gecombineerd, veroorzaken een geïmpacteerde dikke darm. Dehydratie is een veelvoorkomende oorzaak die het probleem verergerd door water uit de geïmpacteerde ontlasting te trekken, het uit te drogen en nog moeilijker uit te plassen. Vreemd materiaal, botten of haren kunnen de dikke darm beïnvloeden. Als de kat gestrest, inactief of een gewenste plek om te defeceren mist, kan hij weigeren naar de wc te gaan, wat onnodige ontlastingopstapeling veroorzaakt. Letsels aan het bekkengebied of ongerelateerde ziekte, zoals een rectale tumor, kunnen ook de boosdoener zijn.
Symptomen van een geïmpacteerde dikke darm omvatten frequente pogingen te defeceren zonder resultaat, pijnlijke en geprikkelde ontlasting, bloedige ontlasting, ontlasting die klein, droog en hard is, eetlustverlies, braken, buikpijn en instorten, rapporteert website Vetinfo.
De sleutel in het behandelen van een geïmpacteerde dikke darm is het verwijderen van de ontlasting uit de dikke darm van de kat. Als de dikke darm niet te zeer geïmpacteerd is, kan de dierenarts het met een klisma kunnen reinigen; als dat niet werkt, kan chirurgie nodig zijn. De dierenarts zal de kat ook IV-vloeistoftherapie geven om het lichaam te rehydrateren. Als de kat al vatbaar is voor verstopping, kan een hoogvezeld dieet en/of het voorgeschreven ontlastingsverzachter Lactulose in orde zijn.
Het is belangrijk om de toegenomen vezels in het dieet van de kat te monitoren om ervoor te zorgen dat hij niet begint te lijden aan het tegenovergestelde probleem van diarree. Diarree kan het dier dehydrateren en, zoals hierboven besproken, de neiging van de dikke darm om geïmpacteerd te raken verergeren. Als de dierenarts Lactulose voor de kat voorschrijft, omvatten veelvoorkomende bijwerkingen opgeblazen gevoel, winden en maagkrampen, die zouden moeten verdwijnen zodra de kat aan het medicijn gewend is.
Geïmpacteerde dikke darm is chronisch en de kat zal er niet van herstellen. Daarom is het cruciaal dat eigenaren samenwerken met de dierenarts van de kat om het geschikte behandelregime van dieet, oefening en medicatie te bepalen, en dit vol te houden. Het in staat stellen van de kat om ontlasting op een normale manier door de dikke darm en uit het lichaam te laten bewegen, is vitaal om ervoor te zorgen dat de dikke darm niet opnieuw geïmpacteerd raakt.