Huisdieren
Huisdieren
Urinaire obstructie is een vrij veelvoorkomend probleem voor katten. Terwijl veel katten nooit urinaire obstructie zullen ervaren, zullen veel anderen dat wel, zonder waarschuwing. Het kennen van de tekenen en symptomen en het normale verloop van de behandeling zal een eigenaar helpen om zo snel mogelijk behandeling voor de kat te zoeken.
Urinaire obstructie treedt op omdat de urethra van een kat, vooral bij mannetjes, zeer smal is. Omdat de urethra zeer smal is, kan deze eenvoudig worden geblokkeerd door een verzameling slijm, kristallen en blaasstenen die samenklonteren. De opening is vaak gedeeltelijk geblokkeerd, zodat slechts een paar druppels urine kunnen worden afgevoerd, of in sommige gevallen is er een volledige blokkade.
Het kan vrij moeilijk zijn om te bepalen of een kat alleen ontsteking van de blaas of urethra ervaart of of er een urinaire obstructie is. De meest rechttoe rechtaan manier om te bepalen of er een blokkade is, is om de buik van de kat te voelen. Normaal voelt een kattenblaas zacht aan, soortgelijk aan een waterballon. Wanneer er een urinaire obstructie is, voelt de blaas zeer hard en opgezet aan, veelal zoals een stevige perzik. Twijfel je, breng de kat dan naar de dierenarts. Een kat met urinaire obstructie kan ook moeite hebben met plassen.
Een dierenarts zal in staat zijn om een urinaire obstructie definitief te diagnosticeren. Meestal zal een dierenarts de blaas voelen en proberen wat urine te produceren. In veel gevallen zal de zachte druk die door de dierenarts wordt uitgeoefend de obstructie verwijderen, maar in andere gevallen zal dit niet genoeg zijn. De eerste prioriteit is om de kat te controleren op uitdroging en de ophoping van toxines, wat optreedt wanneer urine niet kan worden afgevoerd. Een ophoping van toxines zal meestal zichtbaar zijn in braken, misselijkheid en eetlustverlies. De dierenarts zal de toestand van de kat beoordelen en desgewenst behandelen.
De behandeling van een urinaire obstructie bij katten gebeurt met een urethraal katheter. De urethrale katheter wordt in de urethrale opening geplaatst en duwt spoeloplossing in het gebied, waardoor de obstructie terug in de blaas wordt geduwd waar deze vanzelf oplost. De procedure is meestal vrij pijnlijk, dus de meeste katten worden gesedeerd.
Het verwijderen van een urinaire obstructie is pijnlijk en er zijn risico's verbonden aan sedatie evenals aan de toxines die zich bij de kat hebben opgebouwd sinds de obstructie begon. Bovendien functioneren de nieren mogelijk niet correct nadat de obstructie is verwijderd. De katheter zal meestal enkele dagen in de urethra worden genaaid om te voorkomen dat de urethra dichtslaat door zwelling. Gedurende deze tijd blijft de kat in het ziekenhuis, meestal op medicijnen om pijn en ontsteking te verminderen.
Wanneer de kat uit het ziekenhuis wordt ontslagen, is het cruciaal dat de eigenaar alle ontslaginstructies van de dierenarts opvolgt. De kat zal meestal nog steeds vrij pijnlijk zijn en er zullen regelmatig medicijnen moeten worden gegeven om problemen met pijnbestrijding te voorkomen. Urinaire obstructie komt vrij vaak voor in de eerste twee weken na ontslag, dus het is belangrijk om op te merken hoeveel en hoe vaak een kat urineert.