Huisdieren
Katten zijn gevoelig voor een verscheidenheid aan gezondheidsproblemen, zowel minor als ernstig, die gewichtsverlies en diarree kunnen veroorzaken. Hoewel het niet wijst op een ziekte of een specifieke diagnose, kunnen gewichtsverlies en diarree bij katten wijzen op lichte voedselallergieën of iets zo ernstigs als kanker of parasieten. Het gemiddelde acute geval van diarree zou niet langer dan drie dagen moeten duren; veel langer dan dat en een dierenarts moet worden geraadpleegd. Gewichtsverlies in verband met diarree kan wijzen op verschillende gezondheidsproblemen, waarvan de meeste de hulp van een dierenarts vereisen.
Een microscopische ophoping van ontstoken cellen in de wand van de darmen; de exacte oorzaak is niet bekend, maar wordt gedacht een immuunstoornis te zijn. IBD bij katten presenteert zich het meest met diarree, braken en gewichtsverlies, maar kan variëren afhankelijk van de hoeveelheid en ernst van de ontsteking. Symptomen kunnen ook worden beïnvloed door waar de ontsteking plaatsvindt, bijvoorbeeld braken komt het meest voor wanneer de maag en de dunne darm het probleem zijn, terwijl diarree vaker wordt gezien wanneer de dikke darm betrokken is. In ernstige gevallen zal het dier stoppen met eten, kan er bloedige ontlasting en koorts zijn. Als braken en diarree langer dan twee dagen aanwezig zijn, moet een dierenarts worden geraadpleegd. Om IBD te diagnosticeren, kan een dierenarts een lichamelijk onderzoek uitvoeren om verdikking van de darmen te voelen, evenals laboratoriumonderzoeken bestellen, inclusief een chemiepanel en volledig bloedbeeld. Momenteel kan IBD worden gecontroleerd, maar niet genezen. Meestal wordt een combinatie van dieetwijziging en medicatie gebruikt om symptomen te verlichten en een betere voedingsopname te bieden. Bovendien worden proeven gedaan met hypoallergeen dieet, vetarm voedsel en het verhogen van de inname van omega-3 vetzuren.
Gevonden bij zowat 45 procent van de katten en kittens, zijn gastro-intestinale parasieten een toonaangevende oorzaak van ziekte onder gedomesticeerde katten. Parasieten kunnen lijken op wormen, inclusief haak- of lintwormen, maar kunnen ook microscopische eencellige organismen zijn zoals Giardia of Toxoplasma. Elke soort kan verschillende gezondheidsproblemen veroorzaken, maar bijna allemaal vertonen ze braken, diarree en gewichtsverlies. Andere symptomen, die vaak tegelijkertijd optreden, kunnen enigszins nonspecific zijn, inclusief hoesten, doffe vacht en een pot-belly uiterlijk. Parasieten in het gastro-intestinale systeem onttrekken vaak voedingsstoffen, waardoor de kat zwakker wordt en vatbaarder is voor infecties, zowel viraal als bacterieel, en sommige kunnen worden overgedragen op menselijke verzorgers. Het voorkomen van besmetting is de gemakkelijkste manier om gezondheidsproblemen en de dood te voorkomen. Kittens krijgen regelmatig ontwormingsmiddelen voor spoelwormen en haakwormen tijdens jaarlijkse dierenartsbezoeken. Voor oudere katten, vooral die de vrijheid hebben om buiten te rond te lopen, moet jaarlijks een fecale test elke drie tot zes maanden worden uitgevoerd. Als een besmetting optreedt, moeten pillen of poeder worden toegediend voor de behandeling. Een dierenarts kan de nodige medicijnen en doseringen voorschrijven, en alle moeten worden ingenomen om een terugkeer te voorkomen.
Katten kunnen overal blootgesteld worden aan toxische stoffen. Planten, voedsel, insecticiden en huishoudelijke producten zijn slechts enkele van de alledaagse items die ernstige ziekten bij katten kunnen veroorzaken. Blootstelling aan sommige van deze stoffen veroorzaakt vaak diarree, braken en uiteindelijk gewichtsverlies bij jonge of volwassen katten. Pasenlelies, lood, kwik, afval en druiven kunnen allemaal onherstelbare schade veroorzaken binnen slechts 18 uur. Als blootstelling wordt vermoed, moet zo snel mogelijk een dierenarts worden gecontacteerd zodat behandeling kan worden gegeven. Meestal met actieve houtskool, intraveneuze vloeistoffen en een emetica om stoelgangen teweeg te brengen, is een verblijf over nacht meestal vereist.