Stress kan schadelijk zijn voor het welzijn van een kat. De stress die een kat beïnvloedt, kan zowel emotioneel als omgevingsgericht zijn. Zeer gevoelige katten zijn met name vatbaar voor ziekte als gevolg van veranderingen in hun omgeving, volgens het College of Veterinary Medicine van de Ohio State University. Diarree als gevolg van stress kan een symptoom zijn van een dieper gezondheidsprobleem. Er zijn omgevingsveranderingen en feliene gezondheidsaandoeningen die diarree kunnen veroorzaken wanneer de kat wordt blootgesteld aan stress.
Omgevingsstressoren
- Veranderingen in de omgeving van een kat kunnen diarree triggeren, volgens de Ohio State University. De verandering kan aanzienlijk zijn, zoals een verhuizing, of lijkt klein, zoals een verandering van voedsel. Andere veelvoorkomende stressoren voor katten zijn huisconstructie, bezoeken aan de dierenarts, bezoekers in huis en het afwezig zijn van een menselijk of dierlijk vriend. Het verlichten van de stress van de kat kan helpen om haar fysieke symptomen te verlichten.
Tritrichomonas Foetus
- Tritrichomonas foetus wordt over het algemeen beschouwd als een parasiet bij runderen, maar is ook pathogeen bij katten, volgens het College of Veterinary Medicine and Biomedical Science van de Texas A&M University. Alle katten lopen het risico om deze parasiet op te lopen. Echter, katten in asiels en andere dichtbevolkte situaties zijn vatbaarder. Katten met deze parasiet lijken gezond tot ze worden blootgesteld aan stress. De stress triggert chronische diarree van de dikke darm.
De ziekte van Addison
- De ziekte van Addison treedt op wanneer de bijnieren te weinig hormonen produceren zoals cortisol, volgens de Washington State University. Deze hormonen helpen de kat om om te gaan met elk type stress. Echter, feliene patiënten met de ziekte van Addison hebben niet genoeg hormonen en kunnen geen stress aan. In plaats daarvan vertonen deze katten symptomen van de ziekte van Addison, waaronder diarree en uitdroging. De ziekte van Addison is zeldzaam, maar komt vaker voor bij jonge katten.
Diagnose
- Uw dierenarts kan verschillende tests gebruiken om de oorzaak van de diarree van de kat vast te stellen, volgens de Washington State University. De dierenarts kan de ontlasting van de kat onderzoeken of bloedtesten afnemen. Meer gedetailleerde diagnostische technieken kunnen echo, röntgenfoto's of endoscopie omvatten. De endoscopieprocedure kan rectaal worden uitgevoerd om de dikke darm te onderzoeken of via de slokdarm om de maag en dunne darm te bekijken. Anesthesie is vereist voor een endoscopieprocedure en kan ook nodig zijn voor röntgenfoto's en echo's.
Behandeling
- De behandeling zal afhangen van de diagnose van de dierenarts van de ziekte van de kat. Katten met T. foetus kunnen het medicijn ronidazole krijgen voorgeschreven om de parasiet te verwijderen. De ziekte van Addison wordt vaak behandeld door het toedienen van hormonen met injecties of pillen. Echter, intraveneuze vloeistoffen kunnen nodig zijn om ernstige diarree te behandelen voordat de langetermijnbehandeling kan beginnen. Hoewel meer onderzoek nodig is, kunnen probiotica, nuttige bacteriën voor de darmen, helpen om stressdiarree te verminderen en goed gevormde stoelgang bij katten te bevorderen, volgens het Oklahoma State University Center for Veterinary Health Sciences.
