Huisdieren
De feliene huidaandoening eosinofiel granuloma is een probleem dat veel katten treft. Het veroorzaakt een verscheidenheid aan ernstige huidirritaties zoals laesies die op de huid van de kat verschijnen. Het treft alle rassen, hoewel poesjes het meest risico lopen. Er is behandeling beschikbaar die katten die aan deze ziekte lijden, helpt.
Eosinofiel granuloma treedt op wanneer er een probleem is dat de eosinofiel functie van de kat beïnvloedt, volgens het Mar Vista Animal Medical Center. Bij gezonde katten bestrijden de eosinofielen (die 1 tot 6 procent van de witte bloedcellen uitmaken) parasieten. Ze gaan naar gebieden waar de parasiet de kat schaadt en geven speciale biochemische stoffen vrij die de parasiet doden. Bij katten met eosinofiel granuloma gaan de eosinofielen naar gebieden die een allergische reactie op iets hebben en beschadigen de biochemische stoffen het collageen van de kat, wat kan leiden tot huidirritaties.
Eosinofiel granuloma veroorzaakt drie soorten irritaties op het lichaam van een kat, volgens Fabcats.org. De eerste wordt een eosinofiele zweren genoemd. Deze verschijnen meestal op de bovenlip van de kat nabij een hoektand en veroorzaken de kat geen pijn. Deze zweren kunnen bij sommige gelegenheden zich verspreiden naar de neus van de kat. Eosinofiele plaque verschijnt op de huid van de kat en heeft een schilferige, ruwe textuur. Het treft vaak jongere katten. Collagenolytisch granuloma verschijnt meestal op de voorpoten van de kat en zijn verheven, haarvrije laesies. Al deze laesies kunnen ernster worden als de kat ze herhaaldelijk likt. Soms veroorzaakt likken ze zelfs naar andere delen van de kat te verspreiden.
Onderzoekers hebben nog niet in staat zijn geweest een oorzaak van eosinofiel granuloma te bepalen, hoewel het wel lijkt verbonden te zijn met het feit dat de kat al een overgevoeligheid heeft voor dingen zoals atopie, een insectenallergie of een voedselallergie, volgens de University of Georgia College of Veterinary Medicine. Het is ook mogelijk dat bacteriële infecties de ziekte kunnen veroorzaken. Sommige studies hebben aangetoond dat katten een genetische aanleg voor de ziekte kunnen hebben.
Om het probleem te diagnosticeren, neemt de dierenarts een huidmonster en zal waarschijnlijk een biopt uitvoeren om andere oorzaken van de huidontstekingen uit te sluiten, zoals kanker of een schimmelinfectie, legt Fabcats.org uit. Na het onderzoeken van het weefsel, kan de dierenarts zeggen of het de unieke kenmerken van eosinofiel granuloma heeft.
Het Mar Vista Animal Medical Center stelt dat de meest voorkomende behandeling is om de kat cortison-achtige medicijnen te geven, aangezien is aangetoond dat eosinofiel granuloma reageert op die medicijnen. De meeste katten krijgen een injectie van een corticosteroïde--Depomedrol is een veelvoorkomende--en het duurt meestal slechts twee injecties voordat de laesies beginnen te verdwijnen. Soms gaat de kat op een voedselallergiedieet als de dierenarts denkt dat dit bijdroeg aan het probleem. Andere medicijnen, zoals chlorambucil, worden gebruikt in ernstigere gevallen.