Huisdieren
Huisdieren
Feliene nierziekte is een aandoening die de nierfunctie bij katten beïnvloedt. De ziekte ontwikkelt zich vaak bij katten naarmate ze ouder worden. Naarmate nieren nefronen verliezen--de eenheden die verantwoordelijk zijn voor afvalverwijdering--beginnen gifstoffen die normaal gesproken uit het lichaam van de kat worden gefilterd, op te hopen en schade aan te richten. De eerste tekenen die meestal worden geassocieerd met feliene nierziekte zijn een toename van de vloeistofinname van de kat en een toename van de urinatie.
De primaire functies van nieren zijn om gifstoffen uit het lichaam te filteren, om elektrolyten en urine te reguleren, en om erytropoëtine (wat helpt bij het creëren van rode bloedcellen door het beenmerg) en renine (een bloeddrukregulerend enzym) te produceren. Feliene nierziekte kan al deze functies beïnvloeden. De nieren hebben sterke regeneratieve capaciteiten, dus wanneer de eerste tekenen van nierfalen verschijnen, is het waarschijnlijk dat 60 procent tot 75 procent van het nierweefsel al is verslechterd. Ongeveer 30 procent van de nierfunctie is nodig om de nieren normaal te laten functioneren.
Naast overmatige dorst en urinatie, kunnen latere symptomen van feliene nierziekte omvatten: braken, uitmagerning, verlies van eetlust en gewicht, lippen likken, obstipatie, braakneigingen, slechte vachtconditie, misselijkheid, zwakte, lethargie, zweren, halitose, depressie, aanvallen en, in de laatste stadia van de ziekte, coma. Het is onwaarschijnlijk dat alle symptomen aanwezig zullen zijn bij getroffen katten.
Als deze symptomen worden waargenomen, moet uw kat worden geëvalueerd door een dierenarts. Het is waarschijnlijk dat bloed- en urineonderzoek worden uitgevoerd. Een veelvoorkomend type bloedonderzoek is voor bloedureumstikstof (BUN), een chemische stof die in de lever wordt geproduceerd en toeneemt naarmate de nierfunctie faalt. Hoge hoeveelheden fosfor of creatinined in het bloed kunnen ook nierfalen aanduiden. Urineonderzoek richt zich op tekenen van infectie, concentratievermogen (katten die lijden aan feliene nierziekte zijn niet in staat om urine te concentreren wanneer ze uitgedroogd raken) en proteïneverlies. Andere methoden voor nier evaluatie omvatten echografie en röntgenfoto. De nieren van katten met nierfalen hebben vaak een onregelmatige vorm en zijn te klein.
Chronisch nierfalen is een progressieve en onomkeerbare ziekte. Hoewel symptomen plotseling lijken te verschijnen, is dit omdat katten de eerdere, subtielere symptomen van de ziekte kunnen verbergen.
Acuut nierfalen is een plotselinge falen van de nierfunctie en wordt vaak geassocieerd met een afname in urineproductie. Het kan extreem snel dodelijk worden, maar met de juiste dierenartsbehandeling kan de nierfunctie worden hersteld.
Intraveneuze vloeistoffen worden vaak gebruikt bij de behandeling van feliene nierziekte. Voor langere perioden van therapie kunnen vloeistoffen ook onder de huid worden toegediend. Kaliumtekort is in verband gebracht met feliene nierziekte, dus een kaliumrijk dieet kan ook effectief zijn.