Huisdieren
Huisdieren
Nierfalen is een veelvoorkomende ziekte onder katten. Veel katten krijgen de vrijheid om vrij rond te zwerven in buurten, dus ze komen vaak in contact met stoffen die rond huizen worden opgeslagen, zoals antivries en andere chemicaliën, of kunnen ziekten oplopen die acute, of plotselinge, nierfalen veroorzaken dat behandelbaar is. Oudere katten kunnen chronisch, of langdurig, nierfalen oplopen, dat niet behandeld kan worden. Het doel is om deze katten zo gezond en comfortabel mogelijk te houden.
Ziekten die de nieren betreffen, worden "renale" ziekten genoemd. Acute nierfalen treedt meestal op als gevolg van toxische letsel aan de nieren wanneer katten etyleenglycol-antivries consumeren, of het kan optreden als gevolg van infecties die de nieren beïnvloeden. Symptomen kunnen subtiel zijn, aangezien katten over het algemeen ziekte verbergen, maar kunnen omvatten braken, diarree, eetlustverlies, zweren in de mond, uitdroging en depressie. Tests om acute nierfalen vast te stellen omvatten bloedbeeld, serum biochemische tests, urinanalyse, röntgenfoto's en echografie van de nieren.
Chronisch nierfalen komt veel voor bij katten ouder dan 8 jaar. Het lijkt geen specifieke oorzaak te hebben, behalve het verouderen van de niercellen en -structuren. Sommige onderzoeken suggereren dat te veel eiwit in het dieet een van de oorzaken kan zijn, maar de gegevens zijn niet eenduidig. Vroege symptomen van chronisch feliene nierfalen kunnen vaag zijn, maar kunnen omvatten eetlustverlies, gewichtsverlies, braken, diarree, obstipatie en zweren in de mond. De kat kan meer water drinken, vaker urineren en kan in huis urineren. Tests om chronisch feliene renale nierfalen te diagnosticeren omvatten urinanalyse, volledig bloedbeeld, en serum bloedtests zoals de BUN en creatinine tests. Echografietests helpen om de toestand van de nieren vast te stellen.
Acute nierfalen kan dodelijk zijn, en onmiddellijke en agressieve behandeling moet worden gestart om de nierfunctie te herstellen en het leven van het dier te redden. Braken kan worden opgewekt om de antivries of andere toxine uit de bloedbaan te verwijderen. IV-vloeistoffen worden gegeven om het lichaam te rehydrateren. Natrium, kalium en fosfor niveaus worden gereguleerd. Een bloedtransfusie kan nodig zijn om bloedarmoede te bestrijden.
Oudere katten kunnen vele jaren met behandeld chronisch nierfalen leven, maar de progressie van de ziekte zal leiden tot de dood. Het doel van de dierenarts is om symptomen te verlichten en de kwaliteit van leven van het dier zo lang mogelijk te behouden. Speciale diëten, medicijnen tegen misselijkheid, medicijnen om bloedarmoede te controleren en subcutane of IV-vloeistoffen om uitdroging te voorkomen zijn standaard. Dialyse en niertransplantaties zijn beschikbaar, maar zijn duur en zijn alleen in sommige gebieden te vinden.
Bewaar antivries en andere giftige chemicaliën waar katten en andere dieren niet bij kunnen. Neem eventuele antivries lekken in uw garage of oprit op en was met zeep en water. Zorg ervoor dat uw dier is gevaccineerd tegen ziekten. Er is geen manier om chronisch nierfalen bij katten te voorkomen, maar snelle en aanhoudende behandeling van de aandoening kan helpen uw kat een langer en gelukkiger leven te laten leiden.