Huisdieren
Feline schildklieroveractiviteit wordt doorgaans veroorzaakt door een goedaardige tumor die de hoeveelheid thyroxine in de bloedbaan van de kat verhoogt. Hoewel deze ziekte bij jonge katten kan worden gediagnosticeerd, is het het meest voorkomend bij oudere katten, en kunnen de symptomen subtiel genoeg zijn dat ze aan veroudering worden toegeschreven. Het herkennen van de tekenen van schildklieroveractiviteit bij katten kan helpen om dit probleem te diagnosticeren en te beheersen.
Volgens Pet Education zal ongeveer 90 procent van de katten die lijden aan schildklieroveractiviteit gewichtsverlies vertonen. Dit resulteert vaak uit de anorexia en eetlustverlies die gepaard gaat met schildklieroveractiviteit, maar het gewichtsverlies kan ook worden gezien bij dieren die lijken gezond te eten.
Katten die met schildklieroveractiviteit te maken hebben, lijden vaak aan spijsverteringsverstoringen. Ze proberen misschien iets oncomfortabels in hun systeem te verwijderen, of ze zijn simpelweg niet in staat om voedsel binnen te houden. Braken kan bijdragen aan gewichtsverlies en kan ook leiden tot uitdroging. U moet een kat die braakt naar de dierenarts brengen.
Schildklieroveractiviteit kan zich ook uiten in overmatige dorst, wat resulteert in een kat die constant zijn waterbak leegdrinkt. De kat zal ook een verhoogde drang hebben om te plassen, en dit kan ernstig genoeg worden dat een kat die volledig zindelijk is, uiteindelijk op de vloer plast.
Omdat schildklieroveractiviteit zo'n ernstig effect heeft op de spijsvertering van de kat, kan een slechte vacht het gevolg zijn van het feit dat de kat geen voedingsstoffen kan vasthouden. De vacht van de kat kan ruw of bros zijn. Een kat wier vachtkwaliteit plotseling verandert, moet worden onderzocht door een dierenarts.
Een kat die lijdt aan schildklieroveractiviteit kan een hoge hartslag hebben. Zelfs wanneer de kat stil ligt en zich niet heeft ingespannen, kan haar hart erg snel lijken te kloppen.
Een kat die met schildklieroveractiviteit te maken heeft, lijkt problemen met ademhaling te hebben, zelfs als ze perfect stil ligt. Het kan gewoon lawaaiig ademhalen of het lijkt alsof het problemen heeft om überhaupt adem te halen.