Katten die lijden aan blaasstenen vertonen een aantal kenmerkende tekenen, waaronder moeite met plassen, plassen op abnormale plaatsen, likken van de geslachtsdelen en bloed in de urine. Dit zijn klassieke symptomen voor wat bekend staat als felijn idiopathische cystitis. Sommige katten vertonen geen symptomen wanneer ze lijden aan blaasstenen, maar kunnen blaasinfecties ervaren die niet normaal oplossen na antibiotica-behandeling.
Diagnose
- Het feit dat er blaasstenen aanwezig zijn bij een kat, is niet de voltooiing van een diagnose. Een dierenarts kan niet handelen totdat ze weet wat voor type blaasstenen ze te maken heeft. Eerste stappen omvatten chirurgische verwijdering van de steen voor analyse, ophaling van de steen via normale afgifte, of ophaling van de steen via cystoscoop of urineonderzoek.
Types
- Twee typen blaasstenen kunnen een kat beïnvloeden: struvietstenen en calciumoxalaatstenen. Zowel struviet- als calciumoxalaatkristallen kunnen zich in de blaas van de kat vormen, maar ze worden meestal pas schadelijk als ze zich tot stenen vormen, omdat ze blokkades kunnen veroorzaken. Urineblokkades zijn schadelijk voor de gezondheid van de kat omdat ze het doorlaten van urine verhinderen en een ophoping van toxinen in de blaas toelaten, wat ernstige ziekte veroorzaakt.
Chirurgische verwijdering
- Struvietkristallen en -stenen kunnen worden opgelost door veranderingen in het dieet, en vereisen daarom zelden chirurgische verwijdering. Calciumoxalaatkristallen kunnen niet worden opgelost door dieetveranderingen en moeten worden verwijderd via cystotomie. Dit chirurgische proces omvat het verdoven van de kat, vervolgens het maken van een incisie in de buik. De chirurg zal de blaas naar boven tillen, deze openen en eventuele aanwezige stenen verwijderen. De blaas moet in verschillende afzonderlijke lagen worden gesloten, vervolgens wordt ook de buik gesloten. Na deze chirurgische ingreep zal de dierenarts zowel antibiotica als pijnstillers toedienen. De kat zal waarschijnlijk gedurende één tot twee dagen onder observatie van de dierenarts blijven, zodat het plassen na de operatie kan worden geobserveerd.
Alternatieve behandeling
- In situaties waar de blaasstenen klein zijn, en de patiënt in kwestie een vrouw is, wordt een instrument genaamd cystoscoop gebruikt om stenen uit de blaas te halen. Dit instrument is lang en dun en heeft een klein ophalingaccessoire dat lijkt op een mandje. De urinebuis bij de kater is veel te klein om een cystoscoop te accommoderen. Bij grotere stenen wordt lithotripsie gebruikt, wat een laserprocedure is die de steen in kleinere, beheersbare stukken breekt die kunnen worden verwijderd met de cystoscoop.
Preventie
- Hoewel dieet calciumoxalaatstenen niet zal oplossen, kan een juist dieet helpen om hun vorming te voorkomen. Verschillende commercieel verkrijgbare kattenvoeders zijn ontworpen om normaal calciumgehalte, citraat voor de binding van urinecalcium en een matig niveau van magnesium te bieden. Voorbeelden zijn C/D multicare dieet van Hills, S/O van Royal Canin en Eukanuba Moderate pH/O van Iams. Blikvoeders zijn de voorkeur boven droge voeders omdat ze een beter watergehalte bieden, wat helpt bij het produceren van verdunde urine met de gewenste pH.
