Huisdieren
Huisdieren
Feliene kaakskanker wordt meestal veroorzaakt door plaveiselcelcarcinoom, de meest voorkomende vorm van orale kanker bij katten, alsook een van de moeilijkst te behandelen typen kanker. Echter, een tumor aan de voorkant van de onderkaak heeft een enigszins betere kans op herstel dan tumoren elders in of nabij de mond. In tegenstelling tot tumoren onder de tong of van de bovenkaak, kan kanker in de onderkaak vaak chirurgisch verwijderd worden.
Bepaalde condities zijn gevonden die het risico vergroten op het ontwikkelen van deze orale kanker. Katten die in huishoudens met rokers wonen die tot 19 sigaretten per dag roken, zijn vier keer zo geneigd de kanker te ontwikkelen. Vlooihoren gebruik was geassocieerd met vijf keer het risico, terwijl regelmatig voeren van blikvoer, met name tonijn, ook leek het risico te verhogen. Over het algemeen waren oudere katten meer at risk, aangezien de gemiddelde leeftijd van diagnose 12,5 jaar is.
Symptomen van feliene kaakskanker kunnen het volgende omvatten: harde zwelling van de jukbeen of onderkaakbot, een gat dat niet geneest na het verlies van een tand en ongewone geur of ulceratie in de mond. Regelmatige feliene tandverzorging kan helpen eventuele kanker vroegtijdig te detecteren.
Meestal is een bioptie nodig om cellen te verzamelen voor onderzoek en te bepalen of de kanker kwaadaardig is, in welk geval de waarschijnlijk zal worden gesedateerd en een klein hoeveelheid weefsel chirurgisch verwijderd. In sommige gevallen kan een minder invasieve procedure die geen narcose vereist worden gebruikt – fijnnaaldaspiratie, die een naald gebruikt om weefsel uit de gezwollen plek te halen. Een röntgenfoto kan de diagnose ondersteunen door botmateriaal te onthullen dat door de tumor vernietigd is. Een CT-scan kan nodig zijn voor het bepalen van de grootte en vorm van de tumor voor operatie.
Feliene kaakskanker kan chirurgische verwijdering van het deel van de kaak vereisen waarop de tumor groeit. Deze procedure heet een mandibulectomie, en is met name waarschijnlijk wanneer de tumor aan de voorkant van de onderkaak zit. Chirurgie is meestal geen optie voor een bovenkaaktumor. Katten hebben een gemiddelde levensverwachting van vijf tot zeven maanden na dit type operatie. De kans op recidief van de kanker na een mandibulectomie is 38 procent.
Bestraling kan gebruikt worden wanneer chirurgie geen optie is, hoewel het de overlevingstijd kan verlengen gecombineerd met mandibulectomie. Het is een dure behandeling, echter, en kan ontsteking veroorzaken die erg genoeg is om een voedingsbuis noodzakelijk te maken. Behandelingen die bestraling en chemotherapie combineren hebben geen moedige resultaten gehad. Chemotherapie op zich is bevonden ineffectief tegen feliene kaakskanker en wordt meestal niet aanbevolen.
Piroxicam en meloxicam zijn twee niet-steroïde anti-inflammatoire middelen die vaak voorgeschreven worden voor artritis. Deze middelen interfereren ook met de binding van enzymen van sommige kankers en kunnen dus anti-kankereigenschappen hebben, buiten hun vermogen om pijn en ontsteking veroorzaakt door kankers te controleren. Dierenartsen hebben deze middelen voorgeschreven voor katten met oraal plaveiselcelcarcinoom.