Huisdieren
Huisdieren
Lymfoom is een vorm van kanker die de witte bloedcellen aantast en vaker voorkomt bij katten dan bij mensen of honden. Volgens Doctors Foster and Smith is deze aandoening veelvoorkomend bij katten die besmet zijn met het kattenleukemievirus (FeLV). Afhankelijk van het type en de locatie van het lymfoom, kan het met success worden behandeld met chemotherapie.
Lymfoom komt in verschillende vormen voor. Volgens het Animal Emergency Center is de meest voorkomende vorm bij katten die in de spijsvertering, inclusief de maag, darmen, lever en bijbehorende lymfeklieren. Katten kunnen ook mediastinaal lymfoom krijgen, wat een groep lymfeklieren in de borstkas aantast en het meest voorkomt bij katten met FeLV. Nierlymfoom, beenmerglympfoom of leukemie, en lymfoom van de uiterlijke lymfeklieren kunnen eveneens voorkomen. Sommige zeldzame gevallen betreffen de hersenen, ruggenmerg of neus.
De symptomen van lymfoom bij katten hangen af van de locatie van de kanker. Katten met lymfoom in de spijsvertering kunnen afvallen, een ruwe harenpak krijgen, hun eetlust verliezen en lijdende zijn aan spijsverteringsklachten zoals diarree en braken. Katten met mediastinaal lymfoom kunnen lijken te lijden aan luchtweginfecties en vocht in de longen hebben. Nierlymfoom kan tekenen van nierfalen vertonen, terwijl leukemie meestal leidt tot verminderde bloedceltellingen.
Lymfoom bij katten wordt meestal behandeld met chemotherapie, hoewel sommige gevallen ook operatie vereisen. Dit type kanker reageert zeer goed op chemotherapie. Volgens het Animal Emergency Center gaan tot 75 procent van de met chemotherapie behandelde katten in remissie. Katten in remissie leven langer dan onbehandelde katten en kunnen jaren oud worden.
Jonge katten zonder tekenen van FeLV hebben de grootste kans op herstel na behandeling. Dit geldt met name voor katten met mediastinale vormen van de ziekte. Katten wier centrale zenuwstelsel is aangedaan, hebben vaak een slechte prognose. FeLV vermindert de overlevingskans. Veel andere vormen van de ziekte hebben een onvoorspelbare prognose. Sommige katten reageren helemaal niet op chemotherapie en lijdden aan een snelle ziekteprogressie.
Katten verdragen chemotherapie relatief goed, maar ervaren wel bijwerkingen zoals spijsverteringsklachten, moeheid, verlies van eetlust en verlies van snorharen. Katten onder behandeling voor lymfoom kunnen ook makkelijker infecties oplopen. Ernstige bijwerkingen komen bij een klein percentage katten voor en kunnen wijzen op de noodzaak om een ander chemotherapeuticum of een alternatieve behandeling te proberen.