Huisdieren
Huisdieren
Vanwege de enorme hoeveelheid bacteriën die in de gemiddelde bek van een kat leven, ontwikkelt zich vaak een abces op de plaats van kattenbijten na gevechten. Abscessen kunnen ook ontstaan in de ruimte achter het oog van de kat als het oog zelf gewond raakt en geïnfecteerd raakt. Onbehandeld oogabces bij katten kan levensbedreigende symptomen veroorzaken, en katten moeten zo snel mogelijk dierenartsbehandeling ontvangen.
Een abces is in wezen een verzegelde zak bacteriën of pus die zich ontwikkelt in een geïnfecteerde wond tijdens het genezingsproces. Hoewel het meestal ontstaat in wonden als gevolg van kattengevechten, kunnen abscessen zich ontwikkelen door tand-, sinus- en systemische infecties. Wanneer een wond geïnfecteerd raakt, stuurt het lichaam van de kat een groot aantal neutrofielen, een type witte bloedcel, naar de wondplaats. De bacteriën en neutrofielen binden samen zodra de wond over seal, wat leidt tot een pijnlijke, gezwollen abces. De pus in een abces moet worden afgewaterd, anders zal de kat beginnen met symptomen zoals koorts en eetlustverlies.
Oogabscessen bij katten, genaamd retrobulbare abscessen, ontstaan anders dan standaard wondabscessen. Elk vreemd materiaal dat in de oogkas of retrobulbare holte van een kat wordt gebracht, heeft het potentieel om een abces te veroorzaken simpelweg door irriterende weefsels. Oogabscessen en ooginfecties komen het meest voor tijdens perioden van intense droogte, vanwege de scherpe, brosse aard van uitgedroogd plantaardig materiaal. Wanneer een kat op uitgedroogd gras of plantaardig materiaal kauwt, zoals veel katten geneigd zijn te doen, hebben de scherpere stukken een grotere kans om irritatie te veroorzaken als ze migreren van de mond en neusgangen van de kat naar zijn oogholte.
Symptomen van onbehandelde retrobulbare abces treden vaak plotseling op. Elke uitpuiling of zwelling van het oog van een kat moet onmiddellijk door een dierenarts worden onderzocht. Deze symptomen mogen nooit lichtvaardig worden opgevat, omdat ze kunnen leiden tot een permanente vermindering of verlies van het zicht als ze onbehandeld blijven. Meestal vertonen katten symptomen van koorts en eetlustverlies bij elk onbehandeld abces. Oogafscheiding en tranen tijdens het eten wijzen ook op een onbehandeld oogabces. De kat kan ook pijn ervaren bij het proberen zijn mond te openen.
Alleen een gekwalificeerde dierenarts kan officieel een kat diagnosticeren met retrobulbare abces. Een diagnose wordt vaak gesteld door middel van een lichamelijk onderzoek zonder behoefte aan bloedonderzoek of urineonderzoek. Tijdens het onderzoek zal de dierenarts een test uitvoeren genaamd fluoresceïnekleuring, die controleert op ulceratie. Ook oogdruk en gevoeligheid worden gecontroleerd, evenals de mond en neus. Als het onbehandelde abces erg is opgezwollen, moet de kat mogelijk onder algenomesche worden gebracht zodat het lichamelijk onderzoek niet te pijnlijk is.
Bij diagnose door een dierenarts reageren retrobulbare abscessen meestal goed op behandeling. Het doel van oogabcesbehandeling is om eerst de pus weg te laten lopen, wat de zwelling en druk zal verminderen. Dierenartsen schrijven zowel plaatselijke crème-antibiotica als orale antibiotica voor voor de behandeling van abscessen, meestal in combinatie. Naarmate de eigenaar van de kat het antibiotica-regime toepast, moeten milde gevallen binnen dagen verbetering tonen. Bij ernstige gevallen kan de oog chirurgie nodig zijn om een afwateringskanaal voor opgehoopte pus te bieden, waarbij de dierenarts-chirurg een pad opent naar de oogkas via het verhemelte van de kat.