Huisdieren
Huisdieren
Katten met opgeblazen buiken die gewicht verliezen ondanks een verhoogde eetlust, zijn zeker ziek. De vraag is hoe ziek, en wat kan er worden gedaan? Het antwoord hangt af van bijkomende symptomen. Een dierenarts zal diagnostische bloed-, urine- en feces tests uitvoeren om de oorzaak van de symptomen vast te stellen en een passende behandeling te plannen.
De meest voorkomende oorzaak van een opgeblazen buik vergezeld van gewichtsverlies en verhoogde eetlust is ook de gemakkelijkst te verhelpen – lintwormen. Vanwege hun gewoonte om zichzelf te wassen, zijn katten geneigd om een besmette vlo in te nemen, en de lintworm zal zich in de kat nestelen. De parasiet voedt zich met de voedingsstoffen die de kat inneemt, wat de hongerige eetlust en het gewichtsverlies veroorzaakt. Als ze onbehandeld blijven, kunnen de wormen groot genoeg worden om een massa in de buik van de kat te vormen. Kleine, witte rijst-grote segmenten in de feces van de kat zijn een kenmerkend teken van lintwormen, die gemakkelijk worden behandeld met injectabele of orale medicatie.
Wanneer de wand van de darm ontstoken raakt, kunnen katten beginnen met gewichtsverlies, beginnen met braken en diarree krijgen, en kan de ontsteking ervoor zorgen dat de buik opzwelt. De oorzaken van feliene darmstoornissen zijn onbekend, maar genetica, onjuiste voeding en infecties worden geacht een rol te spelen. De behandeling omvat overstappen op een hypoallergeen dieet en het toedienen van antidiarree- en antibiotica medicatie.
Feliene lymphosarcoom ontwikkelt zich meestal in het maag-darmstelsel en is een kanker die het lymfeweefsel van katten aantast, over het algemeen tussen de leeftijd van 2 en 6 jaar. Katten met het feliene leukemievirus hebben meer kans dan anderen om lymphosarcoom te ontwikkelen. Hoewel de behandeling langdurig en moeilijk kan zijn, reageert lymfoom meestal op chemotherapie. Sommige katten kunnen de behandelingscyclus niet verdragen en kunnen bezwijken onder de ziekte.
Een verstoring in de alvleesklierfunctie kan verhoogde eetlust, opgeblazen buik en gewichtsverlies veroorzaken door het verstoren van het metabolische chemische evenwicht van de kat. Diabetes is meestal de schuldige, vooral als verhoogde dorst en urinering aanwezig zijn. Alvleesklierontsteking kan ook optreden, hoewel de meeste alvleesklierontstekingspatiënten een verlies van eetlust hebben. De behandeling van diabetes omvat het maken van een glucosecurve om de juiste dosis insuline te bepalen, waarvan de kat levenslang afhankelijk zal zijn. De behandeling van alvleesklierontsteking hangt af van hoeveel schade is aangericht en of het geval acuut of chronisch is.
Cushing's ziekte is een zeldzame aandoening veroorzaakt door een overproductie van cortisol door de bijnier, meestal als gevolg van de aanwezigheid van een kleine hypofysetumor aan de basis van de hersenen. Cushing's veroorzaakt verhoogde eetlust, gewichtsverlies en een "potbuik" uiterlijk; lethargie, blauwe plekken en haaruitval kunnen ook optreden. Het meest effectieve medicijn is de chirurgische verwijdering van beide bijnieren, waarna de kat de rest van zijn leven medicatie moet blijven gebruiken. Katten die Cushing's ontwikkelen, hebben meestal ook diabetes, en het verwijderen van de bijnieren zal zijn insuline-dosiseisen veranderen. Na de operatie moet de kat meerdere keren per jaar medisch worden geëvalueerd om metabole veranderingen te controleren.