Buprenorfine is een analgetische pijnstiller die wordt gebruikt om lichte tot matige pijn bij katten te verlichten gedurende een korte periode. De meest voorkomende toedieningsmethoden zijn oraal transmucosaal, waarbij een zuigtablet wordt gewreven op de wangen of het tandvlees van de kat, of via een transdermaal pleister of injectie. De werkzaamheid van buprenorfine wordt gesteld als 30 keer die van morfine, een vergelijkbaar medicijn. Zoals elk medicijn kan buprenorfine bijwerkingen hebben. Spreek met een bevoegde veterinair medisch professional als uw kat bijwerkingen ondervindt tijdens het innemen van buprenorfine.
Sedatie
- De meest voorkomende bijwerking van het gebruik van buprenorfine bij katten is sedatie. Buprenorfine is een opiaat en is chemisch vergelijkbaar met morfine, aangezien beide een sterke werking hebben op de mu-receptoren. Dit medicijn is een kappa-agonist en mu-antagonist, wat betekent dat het verschillende effecten heeft op twee afzonderlijke receptoren in het lichaam. Sedatie verdwijnt binnen een paar uur, volgens "Applied Pharmacology for Veterinary Technicians." Sedatie is geen indicatie dat de pijnstillende werking aanhoudt, zelfs tot 10 uur na de initiële sedatie is afgebouwd.
Vertraagde ademhaling
- Alle opiaat, inclusief buprenorfine, brengen het risico van vertraagde ademhaling met zich mee. Dit is te wijten aan het directe effect dat ze hebben op de hersenstam van de kat, het deel van de hersenen dat de acties van het lichaam controleert. De hersenstam controleert de acties van het ademhalingssysteem naast het gevoel van pijn. Klinische tests geven aan dat een verlaagde ademfrequentie een zeldzame bijwerking is bij katten, volgens het "Clinical Textbook for Veterinary Technicians."
Maagklachten
- Katten met opiaatallergieën of katten die hoge doses buprenorfine krijgen, kunnen milde maagklachten ondervinden. Dit omvat maagpijn, diarree, braken of verstopping. Klinische studies geven aan dat maagklachten een zeldzame bijwerking is, hoewel het een symptoom kan zijn van een allergie voor een medicijn. Allergische reacties zijn zeer zeldzaam, volgens het "Clinical Veterinary Advisor." Als gebrek aan dorst gepaard gaat met maagklachten, behandel de situatie dan als een noodgeval en zoek onmiddellijk hulp.
Leverschade
- Buprenorfine wordt gemetaboliseerd, of verwerkt, door de lever van de kat. Vanwege deze reden, oefen voorzichtigheid en waakzaamheid bij het geven van buprenorfine aan katten met een geschiedenis van leverproblemen. De metabolisme van buprenorfine bij gezonde katten is geen probleem, maar leverfalen kan optreden bij katten met een geschiedenis van problemen.
Andere complicaties
- Katten met nierziekte, onderactieve schildklier en de ziekte van Addison mogen geen buprenorfine innemen. Hoewel dierenartsen routinematig screenen voor deze ziekten, is het mogelijk dat ze een tijd lang niet gediagnosticeerd worden. De hormonen die betrokken zijn bij de metabolisme van buprenorfine worden niet voldoende geproduceerd bij katten met deze problemen, en een ophoping van het medicijn in het systeem van de kat kan, zelden, leiden tot overdosis.
