Huisdieren
Huisdieren
Feline auto-immuunziekten zijn aandoeningen veroorzaakt door het immuunsysteem van de kat dat het lichaam aanvalt alsof het ziek was. Auto-immuunziekten kunnen op vele manieren manifesteren, maar de huid wordt vaak aangetast. De enige manier om auto-immuun huidaandoeningen bij katten te behandelen, is het onderdrukken van het immuunsysteem door het gebruik van zowel orale als injectabele glucocorticoïden. Auto-immuun huidaandoeningen manifesteren zich doorgaans met haaruitval, rode huid, ulcera en roos. Er moet speciale zorg worden besteed om infectie te voorkomen.
Pemphigus is een term die wordt gebruikt om drie verschillende auto-immuun huidaandoeningen bij katten te beschrijven, waarvan de eerste pemphigus foliaceus is. Katten met pemphigus foliaceus zullen over hun hele lichaam blaasjes krijgen als gevolg van de afzetting van auto-antilichamen, of eiwitten geproduceerd door het lichaam om de huid aan te vallen, op de buitenste laag van de huid. Naast blaasjes hebben katten met pemphigus foliaceus ook overgroeide en gebarsten voetkussens en vochtgevulde cysten op de huid. Symptomen beginnen doorgaans rond het hoofd en de oren, maar zullen zich snel over het hele lichaam verspreiden. Behalve de incidentele niet-specifieke symptomen zoals lusteloosheid, koorts en depressie en de duidelijke huidlaesies, verkeert de kat in goede gezondheid.
Pemphigus erythematosus presenteert zich vergelijkbaar; echter, de blaasjes zijn niet zo wijdverspreid of zo talrijk. Blaasjes zijn doorgaans beperkt tot het hoofd, de oren en de voeten, met name rond de nagelbedden en kussens. Af en toe lijdt de kat aan verlies van kleur in zijn of haar lippen.
Pemphigus vulgaris is extreem gevaarlijk en de ziekte produceert diepe ulcera in de huid. Dit komt omdat de auto-antilichamen veel dieper in de huid zijn ingebed. Katten met pemphigus vulgaris hebben vaak moeite met infectie vanwege de ernst van de ulcera.
Behandelingsopties voor katten met pemphigus zijn beperkt. In de meeste gevallen worden de huidlaesies behandeld om infectie te voorkomen. Katten met open wonden worden routinematig behandeld met antibiotica en kunnen gedurende een langere periode antibiotica-behandeling krijgen om opportunistische infectie te voorkomen naarmate het immuunsysteem wordt onderdrukt. Alle katten met pemphigus krijgen steroidbehandeling om de symptomen die met de aandoening gepaard gaan te beheersen.
Pemphigus kan en zal doorgaans in remissie gaan, om later opnieuw op te flakkeren. Tijdens perioden van remissie zal de kat een normaal, symptoom- en behandelingsvrij leven leiden. Katten met pemphigus moeten binnenshuis worden gehouden en directe blootstelling aan zonlicht moet worden beperkt. Ongeacht of de ziekte actief is of in remissie, zijn regelmatige dierenartsbezoeken van vitaal belang voor het behoud van de gezondheid van de kat.