Huisdieren
Huisdieren
Katten kunnen een verscheidenheid aan huidaandoeningen krijgen. Sommige zijn het resultaat van andere gezondheidsproblemen, en andere zijn te wijten aan een buitenprobleem, zoals infectie van vlooien, mijten of andere parasieten.
Een kat die een huidprobleem heeft door mijten zal bijna altijd sommige symptomen tonen. De meest voorkomende symptomen zijn droge, rode of schilferende huid, haaruitval, een matte vacht, huid met rode plekken, schilferende huid of ronde, rauwe plekken op het hoofd, heupen en borst. Een kat met een mijt-gedreven huidprobleem kan ook de huid veel meer likken of schrabben dan normaal.
Eigenaren die denken dat een huisdier een door mijten veroorzaakte huidaandoening kan hebben, moeten het dier naar de dierenarts brengen voor diagnose. De dierenarts zal de huid onderzoeken, op zoek naar vlooien, mijten of een andere parasiet. Als de diagnose onduidelijk is na het onderzoek, kunnen verdere testen een biopsi omvatten, het onderzoeken van de huid onder een speciaal licht genaamd een Woods-lamp dat schimmels identificeert, of een bloedtest. Problemen met mijten of andere bugjes zijn gemakkelijk te diagnosticeren omdat de parasiet meestal zichtbaar is.
Vlooien zijn waarschijnlijk de meest voorkomende bug die katenhuidstoornissen veroorzaken. Vlooien bijten de huid en veroorzaken inflammatie. Symptomen van vlooiinfectie zijn rode bultjes op de huid, geïrriteerde huid en veel vaker schrabben dan normaal.
Katten kunnen veelvoorkomend problemen rond de oren hebben. Oormijten zijn de meest voorkomende stoornis. De kat zal hoogst geïrriteerde oerhuid hebben en een dikke rode kors of wasachtige stof in en rond de oren. Behandeling voor oormijten kan oordruppels, antibiotica of dips omvatten.
Een andere infectie is rogna. Hoewel het redelijk ongebruikelijk is bij katten, wordt het veroorzaakt door mijten onder de huid van de kat. Ook schurft genoemd, gebeurt deze stoornis als resultaat van infectie van twee typen mijten: graafmijten en niet-graafmijten. Graafmijten leggen eieren onder de huid van de kat, terwijl niet-graafmijten zich voeden met de huid van de kat. Symptomen zijn haaruitval, korstige huid en overmatige jeuk. Een dierenarts zal de stoornis diagnosticeren door een huidschrapping te doen en het monster door een aantal tests te halen om naar mijten te zoeken. Rogna wordt behandeld met een antibioticum dip en medicatie.