Huisdieren
Huisdieren
Feline immunodeficiëntie virus is een retrovirus dat een van de meest veelvoorkomende katten auto-immuunziektes is. Volgens de College of Veterinary Medicine aan Cornell University, zijn tot 3 procent van alle gezonde katten geïnfecteerd met de ziekte. Het virus wordt voornamelijk verspreid door beetwonden, hoewel in zeldzame gevallen een moeder de ziekte aan haar nakomelingen kan doorgeven tijdens de geboorte of via geïnfecteerde melk. Katten geïnfecteerd met felien immunodeficiëntie virus kunnen er jaren gezond uitzien voordat de symptomen van de ziekte duidelijk worden. Symptomen van het virus zijn gezwollen lymfeklieren, verlies van eetlust en persistente diarree.
Feline leukemie virus is een retrovirus dat ongeveer 2-3 procent van de katten in de Verenigde Staten beïnvloedt. Feline leukemie virus wordt verspreid door lichamelijke afscheidingen, inclusief speeksel, ontlasting, urine en zelfs melk bij lacterende teven. Het virus kan ook worden verspreid door beetwonden en, in zeldzame gevallen, via gedeelde voedelbakken en kattenbakken. Katten geïnfecteerd met felien leukemie virus lopen een hoger risico op het ontwikkelen van kanker en talloze bloedstoornissen. Secundaire infecties veroorzaakt door bacteriën en virussen vormen een ernstig risico voor katten die lijden aan het leukemie virus. Symptomen van felien leukemie virus zijn verlies van eetlust, gewichtsverlies, gezwollen lymfeklieren en persistente diarree en koorts.
Feline panleukopenie is een auto-immuunziekte veroorzaakt door felien parvovirus. Feline panleukopenie is een dodelijke ziekte die de cellen in de darmen en beenmerg aanvalt. Katten met feliene panleukopenie lijden vaak aan ernstige anemie veroorzaakt door verlies van vernietigde rode bloedcellen en zijn geneigd om secundaire infecties te ontwikkelen door verlies van witte bloedcellen die het immuunsysteem verzwakken. Symptomen van feliene panleukopenie zijn vergelijkbaar met andere katten auto-immuunziektes en zijn verlies van eetlust, braken, hoge koorts, diarree en lusteloosheid. Deze ziekte is vaak fataal in katten die geen onmiddellijke medische behandeling ontvangen, maar gelukkig hebben vaccinaties voor de aandoening geholpen de verspreiding van infectie onder katten dramatisch te verminderen.
Pemphigus is een auto-immuun huidaandoening die de vorming van letsels, vochtgevulde cysten en zakken, ulceraties en ernstige korstvorming en schilfering veroorzaakt. Er zijn drie verschillende soorten pemphigus waar katten aan kunnen lijden: pemphigus erythematosus, pemphigus foliaceus en pemphigus vulgaris. Symptomen variëren afhankelijk van het type pemphigus dat de kat beïnvloedt, maar kunnen schillen, ulceraties, rode en jeukende huid, letsels op de pootballen, anorexie en koorts omvatten. Secundaire virale en bacteriële infecties zijn ook veelvoorkomend bij huisdieren die lijden aan pemphigus.