Huisdieren
Spina bifida is een ruggengraataandoening die het vaakst bij mensen voorkomt, maar af en toe wordt gediagnosticeerd bij katten. Het treedt op in het foetus tijdens de embryonale ontwikkeling en is niet behandelbaar.
Spina bifida is een aangeboren afwijking die resulteert uit het onvermogen van de wervelboog om normaal te fuseren. Dit treedt op tijdens de zwangerschap, wanneer de foetus zich nog in het embryonale stadium bevindt.
Wanneer het ruggenmerg of de hersenvliezen naar buiten steken (wat resulteert in een zak genaamd een meningocele), wordt de afwijking spina bifida apida genoemd. Als er geen uitstulping is, wordt dit spina bifida occulta genoemd.
Deze aandoening is zeldzaam bij katachtigen. Echter, Manx katten worden doorgaans getroffen, verondersteld vanwege hun "staartloosheid".
Kittens vertonen een van een aantal symptomen, afhankelijk van de locatie van de niet-fusie, maar meestal treedt de afwijking op in de caudaal lumbale wervelkolom. Tekenen omvatten motorische problemen, verlamming, pijn, verminderde sensatie en urine- en/of fecesincontinentie.
Diagnose wordt verkregen door de hulp van een dierenarts in te roepen. Er kan een MRI nodig zijn voor een specifieke diagnose.
Er is geen behandeling voor spina bifida. Echter, als er een opening in de huid is, moet deze worden gesloten om infecties of myeloomeningitis te voorkomen. Ook, als er hechtschap is opgetreden (winding van het ruggenmerg rond de schijf), kan dit chirurgisch worden gerepareerd door een veterinaire chirurg.