Huisdieren
PKD staat voor Polycystic Kidney Disease. Het is een genetische, progressieve nierziekte die voorkomt bij katten, honden en zelfs mensen en beide nieren tegelijk treft. Felien PKD komt voor in veel rassen katten en beide geslachten. Tot begin 2010 zijn er geen klinisch bewezen behandelingen of bekende genezingen voor felien PKD.
Ultrasound wordt momenteel beschouwd als de beste methode voor het diagnosticeren van PKD bij levende katten. Bevroren secties van de nier kunnen histopathologisch met 100 procent nauwkeurigheid worden onderzocht, maar dit type test kan niet worden uitgevoerd op levende proefpersonen.
Valse negatieve resultaten komen voor, zelfs wanneer bekwame echografisten de test uitvoeren. Het kan nodig zijn om meer dan één keer te testen als u vermoedt dat uw kat PKD heeft. Valse positieve resultaten zijn zeldzamer en zijn meestal het gevolg van fouten bij de test.
Katten met PKD zullen doorgaans pas symptomen vertonen zodra de ziekte ver genoeg is gevorderd om nierschade of nierfalen te veroorzaken. Deze symptomen omvatten braken, gebrek aan energie of interesse in voedsel, verhoogde dorst en verhoogde urineproductie.
Dialyse of een niertransplantatie kan het leven van een kat met PKD verlengen, maar tot begin 2010 zijn er geen behandelingen die de genetische markeringen voor PKD kunnen veranderen en cysten zouden uiteindelijk teruggroeien, zelfs in gezonde, getransplanteerde nieren.
In een artikel gepubliceerd door Le Bordo Persians, stelt Dr. Susan Boyle dat het steriliseren of castreren van uw kat PKD niet positief of negatief beïnvloedt; echter, bepaalde verdovingsmiddelen moeten worden vermeden omdat ze giftig kunnen zijn voor de nieren.