Huisdieren
Huisdieren
Metabolische acidose (soms aangeduid als hyperchloremische metabolische acidose of nierbuis acidose) is een ziekte die zowel honden als katten kan treffen. De ziekte is vaak het gevolg van chronisch nierfalen (CRF), een aandoening waarbij de nieren van uw huisdier in de loop van de tijd steeds minder functioneel worden. Er zijn twee typen metabolische acidose, aangeduid als distaal (of type I) en proximaal (of type II). Beide kunnen uitputtende bijwerkingen veroorzaken, hoewel de eerste aanzienlijk erger is.
Bij zowel distale als proximale metabolische acidose zullen de bicarbonaatniveaus van uw huisdier dalen, terwijl de niveaus van geïoniseerd waterstof zullen stijgen. Het verschil is dat bij distale acidose het lichaam van het dier te veel geïoniseerd waterstof produceert, terwijl het bij proximale acidose niet in staat is om voldoende bicarbonaat op te nemen. Volgens felinecrf.com kan uw dierenarts, met behulp van gespecialiseerde apparatuur, een bloed- en gasanalyse uitvoeren om de bicarbonaat- en waterstofniveaus van uw huisdier te bepalen. Een andere optie is het testen van een "adem"monster van uw huisdier, aangezien de uitstoot van koolstofdioxide vaak zal dalen in combinatie met een daling van bicarbonaat.
Metabolische acidose is ook geassocieerd met een daling van het pH-niveau van een dier, of het niveau van zuurgraad versus alkaliteit. U kunt pH beschouwen als een getallenlijn, met zuurgraad links, alkaliteit rechts, en het getal zeven (aangevende pH-neutraal) precies in het midden. Volgens vet.uga.edu, als de pH in het bloed van uw huisdier onder 7,2 daalt (meer zuur wordend), kunnen er ernstige hartgevolgen zijn. Deze omvatten hartritmestoornis, of een onregelmatige hartslag, en ventrikel fibrillatie, slechte samentrekking van het hart.
Volgens merckvetmanual.com is metabolische acidose—vooral de distale variant—soms geassocieerd met demineralisatie van het skelet, wat vaker wordt aangeduid als botverlies. Dit wordt veroorzaakt door de reactie van uw huisdier op verhoogde niveaus van geïoniseerd waterstof: zijn lichaam probeert het waterstof te bufferen—of inactiveren—en doet daarbij schade aan botweefsel.
Metabolische acidose staat ook bekend als oorzaak van nierstenen, of nefrolithiasis. Net als bij botverlies treedt dit voornamelijk op bij het distale type van de ziekte. Volgens merckvetmanual.com vormen nierstenen zich wanneer overtollig calcium in de urine van uw huisdier verhardt.
Volgens vet.uga.edu kunnen ernstige en langdurige gevallen van metabolische acidose leiden tot verstrooiing, of een afname van de mentale capaciteit van uw huisdier. Symptomen kunnen desoriëntatie, agitatie en—over het algemeen—ongebruikelijk of atypisch gedrag omvatten. Als het onbehandeld blijft, kan verstrooiing veroorzaakt door metabolische acidose zo ernstig worden dat uw huisdier in een coma valt.