Huisdieren
Huisdieren
Epilepsie, een chronische en ongeneeslijke aandoening, is een van de meest voorkomende oorzaken van feliene aanvallen. Andere mogelijke oorzaken zijn toxoplasmose, een ziekte die het zenuwstelsel beschadigt, en feliene immuundeficiëntie virus, een aandoening die het immuunsysteem beïnvloedt. Dierenartsen behandelen aanvallen met een verscheidenheid aan medicijnen.
Fenobarbitaal is de eerste optie van uw dierenarts voor het behandelen van aanvallen. Het is een anticonvulsivum dat veel studies aangeven veilig is voor katten, volgens de Manhattan Cats website. Fenobarbitaal werkt veel als een sedatief, de zenuwen in de hersenen van uw kat kalmerend. Bijwerkingen zijn mogelijke sedatie, dors, gebrek aan coördinatie en overmatige urinatie. Uw dierenarts moet de correcte dosering voor uw kat vinden, met het gewicht van het dier als een van de sleutelfactoren. Fenobarbitaal kan leverbeschadiging veroorzaken bij honden, maar is veilig voor katten.
Uw dokter kan Diazepam, of Valium, kiezen als fenobarbitaal te veel bijwerkingen veroorzaakt. Diazepam controleert aanvallen, hoewel het bij honden vaak zijn effectiviteit verliest over tijd. Niet alle katten reageren goed op dit medicijn. Sommige katten ervaren extreme gewichtstoename door een verhoogde eetlust als bijwerking. Andere katten kunnen leverproblemen ervaren.
Kaliumbromide heeft grote belofte getoond in het controleren van feliene aanvallen. Uw dierenarts kan besluiten het te gebruiken met fenobarbitaal of op zich als uw kat slechte reacties toont op fenobarbitaal. Kaliumbromide bouwt zich in het bloed meer dan twee keer zo snel op dan bij honden. U hebt typisch ongeveer twee maanden nodig om een therapeutisch niveau in uw kat te bereiken. Bijwerkingen zijn mogelijke ademhalingsproblemen, die zullen aftreden zodra het van het medicijn af is. Echter, bijwerkingen van deze aard komen zelden voor met kaliumbromide.